Wednesday, February 6, 2008

ကၽြန္ေတာ္ ႏွစ္သက္ေသာဟာသ(၁)

မိ္န္းမသားေတြရဲ ့စာနာမွဳအေၾကာင္းပါ

တေန ့ ကားႏွစ္စီးေခါင္းခ်င္းဆုိင္တုိက္မိၾကတယ္။ ႏွစ္စီးလုံးလုံး၀သုံးမရေအာင္ပ်က္စီး
သြားေပးမဲ ့ေေမာင္းသူႏွစ္ဦးစလုံး ဘာမွမထိခုိက္ဘူးတဲ့။တဖက္ကားမွာအရမ္းေျဖာင့္တဲ့
ေယာကၤ်ားတစ္ေယာက္ေမာင္းလာျပီးအျခားတစ္ဖက္ကားမွေတာ ့ အလြန္ေခ်ာေမာတဲ့
မိ္န္းခေလး တစ္ေယာက္ေမာင္းလာတာဆုိပဲ။

အဲဒီမွာ မိန္းခေလးက "အဲေတာ့....ကားႏွစ္စီးလုံးသုံးမရေအာင္ပ်က္စီးသြားတာေတာင္
ကားေမာင္းသူနွစ္ေယာက္လုံးဘာမွမျဖစ္ဘူးအံ့ေရာရွင္"လုိ ့့ေျပာသတဲ့။အဲဒီအခ်ိန္မွာ
ေယာက်ၤားေလးကမိန္းခေလးကုိၾကည့္ျပီး စိတ္၀င္စားတာနဲ ့"ဟုတ္တယ္ဗ်ာ ၊ဒီထက္
ထူးဆန္းတာကေမာင္းသူႏွစ္ေယာက္ကအမ်ဳိးသားနဲ ့အမ်ဴိးသမီးျဖစ္ေနတာပါပဲ "
ကၽြန္ေတာ္တုိ ့ကုိ ကံၾကမၼာ ဖန္တီးႏုိင္သူကဆုံေတြ ့ႏုိင္ေအာင္စီစဥ္လုိက္တာန ့ဲဲ
တူပါရဲ့ဗ်ာ"လုိ ့ခပ္သြက္သြက္ေလးျပန္ေျပာလုိက္ပါတယ္။

မိန္းခေလးကျျပဳံးရင္းကားထဲမွ အရက္ပုလင္းတစ္လံုးကုိဆြဲထုတ္ျပီး"ၾကည္ ့စမ္းပါအုံး
ကားတစ္စီးလုံး ပ်က္သြားတာေတာင္ အရက္ပုလင္းကမကြဲဘူး ဒါဘုရားသခင္က ကၽြန္
မတုိ ့ႏွစ္ေယာက္ ဆုံေတြ ့မွဳအထိမ္းအမွတ္လုပ္ႏုိင္ေအာင္စီစဥ္ေပးလုိုက္တာပဲလုိ့အားရ
၀မ္းသာေျပာျပီး ေရာ ့ဆုိျပိး ေယာက်ၤားေလးကုိ ကမ္းေပးလုိက္သတဲ့ ။
ေယာက်ၤားေလးကလည္းအဖုံးကုိဖြင့့္ျပီးအခုလုိမိန္းမေခ်ာေလးနဲ ့ဆုံေတြ ့ေစသူ
ဘုရားသခင္ကုိေက်းဇူးတင္ပါတယ္ ခ်ီးယား ဆုိျပီး ေျမွာက္ျပီးပုလင္းတစ္၀က္ေလာက္
ေမာ့လုိက္သတဲ့ျျပီးမွမိန္းခေလးကုိျပန္ကမ္းေပးေတာမိန္းခေလးကေဆာရီးပါရွင္ မၾကာခင္ယာဥ္ထိန္းရဲေတြလာေတာ့မွာ ရွင္ဘဲဆက္ရွင္းလုိက္ပါ။ အရက္ေမာင္းျပီး
ကားေမာင္းတဲ ့အမွဳနဲ ့ေပါ ့လုိ ့ ျပန္ေျပာလုိက္သတဲ ့ ။

မင္းကုိခ်စ္ေနဆဲပါ

ခ်စ္ေနဆဲ
ကိုယ္ဟာ အခ်စ္ကုိ စတင္ဖုိ ့
ေရြးခ်ယ္ခြင္ ့ရွိတယ္၊
အခ်စ္ကုိ အဆုံးသတ္ဖုိ ့
စဥ္းစားေရြးခ်ယ္ခြင္ ့မရွိပါဘူး။
ေနေရာင္ေတြ
မုိးစက္ပြင္ ့ေတြ
ျဖဴႏွင္းေတြ
ေရြ ့လ်ားေနတဲ ့ တိမ္တုိက္ေတြ
အားလုံးဟာ ခုေတာ့ ၀ုိးတ၀ါး
ဒီလုိနဲ ့ပဲ .ရပ္တန္ ့မသြားတဲ ့
အခ်ိန္ေတြ ...အခ်ိန္ေတြ
မေျပာင္းလဲခဲ့ပါဘူး.
ေသခ်ာတာက
ငါ ့မင္းကုိခ်စ္ေနဆဲပါ ...ေကာင္မေလး။။

Sunday, February 3, 2008

တိတ္တခုိး

အိမ္ေဘးနားက ေကာင္မေလး
ဘယ္သူေမးေမး `မခ်စ္တတ္ေသးဘူး´တဲ ့။။
ဒါေပမယ့္ေလ.
ငါေ၀ဒနာကုိ အေျဖရွာမယ္ ့
မင္းက အၾကင္နာကို ရင္မွာ
အပ္နွင္းမယ္ဆုိရင္ ဖြင္ ့မေျပာဘူးတဲ့ ။။
မင္းရင္ထဲက စကား
ငါ ့အာရုံခံ ႏွလုံးသားက
ၾကဳုိၾကားပါရေစ ။။

=============================

ျပန္ဆုံရင္

ႏွစ္လရွည္ၾကာမွ
ျပန္ေတြ ့ခဲ ့ပါမွု
တိတ္ဆိတ္ဆြံ့အ
မ်က္ရည္စေတြနဲ ့
သခင့္ကို ....
ကို ဘယ္လုိႏွုတ္ခြန္းဆက္သရပါ ့ကြယ္

မင္းအတြက္သာ

အခ်စ္ဆုိတာ
အရာရာတုိင္း သူဆႏၵ
လုိတရ ေစခ်င္တဲ ့
ေစတနာ...


သူေပ်ာ္ေနရင္
ၾကည္ႏူး၀မ္းသာစိတ္
သူေက်နပ္ဖုိ ့ဆုိရင္
အရာရာတုိင္းကုိ
စြန္ ့လြတ္ရဲ ့တဲ ့သတၱိ


သူစိတ္ဓာတ္က်ေနရင္
ႏွစ္သိမ့္ေပးမယ္ ့ ခြန္အား
ဒီလုိဆုိရင္
သူငယ္ခ်င္းရယ္
ကိုယ့္ အခ်စ္ဟာ
မင္းအတြက္သာ ထာ၀ရပါ.

Friday, February 1, 2008

အက္ဆစ္တစ္ခြက္ ဇာတ္သိမ္းလုိက္ျပီေနာ္

ဇာတ္သိမ္းပိုင္းပါ .
အိပ္မက္ မက္ေနတာ မျဖစ္ႏိုင္ဘူးလား။ အိပ္ေဆးေၾကာင့္ ကေယာင္ေခ်ာက္ခ်ား ျဖစ္ေမေနႏိုင္ဘူးလား။ သို႕ေသာ္ သူ႕မ်က္လံုးမ်ား၏ အရိပအေငြ႔ထဲတြင္ ဤအျဖစအပ်က္ အမွန္တကယ္ ျဖစ္သြားေၾကာင္း ရိပ္မိ ျမင္ေတြ႔ေနရသည္။ သူမ တစ္ကိုယ္လံုး ေလတြင္ လြင့္ေမ်ာသြားသလို ထင္မိသည္။ အဓိပၸါယ္မရွိတာ၊ သူမတစ္ကိုယ္လံုး ၾကက္သီးေမြးညင္း ထလ်က္ ထိတ္လန္႕ျခင္းၾကီးစြာ ယူက်ံဳးမရ ခံစားရသည္။ မယံုဘူး၊ သို႕ေသာ္ အမွန္တရားသည္ သူမကိုယ္ေပၚမွာ အုတ္နံရံျဖဴျဖဴေပၚမွာ၊ ေစ့လာေသာ တံခါးခ်ပ္ေပၚမွာ၊ တစ္စက္ခ်င္းက်ေနေသာ ေသြးပုလင္းထဲမွာ၊ ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ ျပိဳကြဲပ်က္စီးသြားေသာ သူ႕မ်က္လံုးထဲမွာ..။ ေနာက္ဆံုးေတာ့ သူမ တြက္လိုက္ေသာ ပုစၦာသည္လည္း ျပင္၍မရေလာက္ေအာင္ ေၾကာက္မက္ဖြယ္ရာ မွားယြင္းေနပါပေကာလား။ ဟင့္အင္း၊ မျဖစ္ႏိုင္ဘူး။
လက္ဖ်ံႏွစ္ဘက္မွ နာက်င္မႈ၊ ခါးေအာက္ပိုင္းမွ နာက်င္မႈ၊ အမ်ိဳးမ်ိဳးေသာ နာက်င္မႈတို႔ကို ေက်ာ္လြန္လ်က္ စူးစူးနစ္နစ္ နာက်င္လာသည္မွာ ႏွလံုးဆီမွ ျဖစ္သည္။ သူမ အသက္ရွဴ ရပ္သြားမတတ္ သတိလက္လြတ္ ျဖစ္သြား၏။ ရုတ္တရက္ ကိုယ့္ကိုယ္ကို ဘာလုပ္မိမွန္းမသိခင္ ရိႈက္ၾကီးတငင္ငိုလ်က္ အိိပ္ရာမွ ရုန္းကန္ထလိုက္မိေတာ့သည္။ "မိုး" အားမာန္ပါေသာ သူ႕အသံႏွအတူ သူမကို ညင္သာစြာ (သို႕မဟုတ္) ခိုင္ျမဲစြာ ထိန္းခ်ဳပ္ဖိတြန္းလ်က္ အိပ္ရာေပၚမွာပင္ ျငိမ္သက္စြာ လဲေလ်ာင္းေနေစသည္။ သူမ ၀မ္းပန္းတနည္း ငိုသည္ကို စိတ္ရွည္လက္ရွည္ ရပ္ၾကည့္ေန၏။ "ဒါ .. ဒါ ညာေျပာတာမဟုတ္လားဟင္" သူ႕မ်က္လံုးမွ အေျဖမွန္ ျမင္ေနလ်က္က ေမးမိျပန္သည္။ သူသည္ ေခါင္းကို ညင္သာစြာ ခါယမ္း၍ (သူမ၀မ္းဗိုက္ဆီသို႕) ေငးေမာေနသည္။ သူ႕မ်က္လံုးမွာ ေစာေစာက ျမင္ခဲ့ရေသာ အာဃာတမ်ား၊ ခက္ထန္မႈမ်ား လံုး၀ေပ်ာက္ကြယ္လ်က္ သိမ္ေမြ႔ေသာ ေၾကကြဲမႈ သက္သက္ကိုသာ ျမင္ရသည္။ "ကၽြန္မ မ်က္ရည္ကို ျမင္ခ်င္ရံုသက္သက္နဲ႕ လိမ္ေျပာတာလို႕ ေျပာလိုက္စမ္းပါ ေမာင္ရယ္" 'ေမာင္' ဟု သူမႏႈတ္ဖ်ားမွ ခ်ိဳျမစြာအားကိုးစြာ ေခၚလိုက္မိမွန္း သူမ သတိမထားလိုက္မိေပ။ သူမကိုယ္ခႏၶာထဲမွာ ရွိခဲ့ဖူးေသာ အင္အားမ်ား ရုတ္တ၇က္ ဆံုးရံႈးေဖ်ာ့ႏြမ္းကာ ေမာဟိုက္ပူေလာင္ေန၏။ သူသည္ သူမမ်က္ႏွာဆီသို႕ ငံု႔ကိုင္း၍ သူမနဖူးကို အညင္သာဆံုး နမ္းေလသည္။ နဖူးေပၚမွ စိုစြတ္သြားေသာ မ်က္ရည္စက္၏ အေတြ႔ကို မယံုၾကည္ႏို္င္စြာ သူမ ခံစားသိရွိလိုက္၏။ သူမ ဘယ္လို အသက္ရွင္ ရပ္တည္ရပါ့မလဲ။ သူမ ဘယ္လို ေသဆံုးသြားပါ့မလဲ။ ဘုရားသခင္သည္ သူမထင္ထားသည္ထက္ ေစာစီးစြာပင္ သူမကို အျပစ္ဒဏ္ခတ္လိုက္ျပီ။

=================================================

ဆရာမ ဂ်ဴးေရးထားတာပါ ..ကၽြန္ေတာ္ ေမာင္ႏွမေတြ အားလပ္ခ်ိန္မွာ ဖတ္ရွူႏုိင္ေစရန္
ျပန္လည္ေရးသားထားျခင္းျဖစ္ပါတယ္ ..ေမာင္ႏွမအားလုံး ၾကည္ႏူးၾကပါေစ ..
ဂ်ဴး ၁၉၈၆ ခုႏွစ္၊ ႏို၀င္ဘာလ၊

အက္ဆစ္တစ္ခြက္(၁၄)

မထင္မွတ္ေသာ ေမးခြန္းေၾကာင့္ သူမ တုန္လႈပ္သြား၏။ သူက သူမကို ေသေသခ်ာခ်ာ စိုက္ၾကည့္ျပီးမွ မ်က္စိလႊဲလ်က္ 'ၾကည့္စရာေတာ့ မရွိဘူး'ဟု သူ႕ဘာသာသူ ေရရြတ္ေနသလို သတိလက္လြတ္ ေျပာ၏။ ဟင့္အင္း .. မေျပာပါနဲ႕။ "မင္း သိလားဟင္၊ နာက်င္မႈကို သူ.. သိတယ္" "အို.." နာက်င္မႈ၊ က်ဥ္ခနဲ စူးရွတဲ့ ေအာင့္သြားေသာ ရင္ညြန္႕ဆီက ေ၀ဒနာသည္ တစ္သက္လံုး မေျပေပ်ာက္ႏိုင္ေတာ့သလိုပင္ ျဖစ္၏။ သူမ ေမ့ထားခ်င္ေသာ အေၾကာင္းအရာကို သူအစေဖာ္ေပးလိုက္ျခင္း ျဖစ္သည္။ သူမ ငိုခ်င္ျပင္းျပစြာ မ်က္စအစံုကို မွိတ္ပစ္လိုက္မိ၏။ "သားရယ္" သူမသည္ ေထာင့္စံုေအာင္ ၾကည့္တတ္ ျမင္တတ္သူ မဟုတ္ပါ။ 'လံုး၀ အဓိပၸါယ္မရွိတာ' သူသည္ အမွတ္တမဲ့ ပြင့္အန္ထြက္လာေသာ ယူက်ံဳးမရစိတ္ျဖင့္ ေတာက္တစ္ခ်က္ ေခါက္လိုက္ေလသည္။ "ဒီအတြက္ ကၽြန္မတို႕ ႏွစ္ဦးသေဘာတူ ျပတ္စဲလိုက္ၾကမလား" စကားသံသည္ သိပ္အားစိုက္ဖို႕မလိုဘဲ ေပါ့ေပါ့ပါးပါး ထြက္သြားသည္။ သူႏွင့္ ကြာရွင္းျပီးလွ်င္ သူမ ေနာက္အိမ္ေထာင္ ျပဳရဦးမည္။ အနည္းဆံုး သားကေလးတစ္ေယာက္ေလာက္ ေမြးဖြားရဦးမည္။ "ျပတ္စဲဖို႕မလိုပါဘူး၊ မင္းကို ငါလိုခ်င္လို႕ ယူထားတာ၊ မင္းဟာေသတဲ့အထိ ငါ့မိန္းမပဲ ျဖစ္ေနရမယ္ နားလည္ရဲ႔လား" သူ႕အသံမွာ ၾကမ္းရွေန၏။ သူမတို႕ႏွစ္ေယာက္သည္ အခ်စ္ဟူေသာ အင္အားတစ္ရပ္ကို ေမ့ေလ်ာ့ထားၾကသူမ်ားျဖစ္သည္။ သူက သူမထံမွ သားသမီးမ်ားစြာ ရေအာင္ယူဖို႕ ဆံုးျဖတ္လိုက္ဟန္ရွိသည္။ ရွင္ ကၽြန္မဆီက ဘာကေလးမွ မရေစရဘူး။ သူမ ဘာစကားမွ ျပန္မေျပာပါ။ ဤလွ်ိဳ႔၀ွက္ခ်က္ကို ဘယ္ေတာ့မွ မေပါက္ၾကားေစရ။ "သားရဲ႔ ကိုယ္၀န္ကို ထိန္းသိမ္းကာကြယ္ မေပးႏို္င္ခဲ့တဲ့အတြက္ ၀မ္းနည္းပါတယ္ ေမာင္" ယံုၾကည္မႈတစ္ခအတြက္ ေမာင္ ဟု ေခၚလိုက္၇ေသာ သူမ၏ ႏႈတ္ခမ္းဖ်ားမ်ား ခါးသက္လ်က္ရွိ၏။ ႏွလံုးနာသလို ျဖစ္သြားသည္။ ဤနာမည္သည္ သူမအတြက္ စက္ဆုပ္ရြံရွာဖြယ္အတိ ျဖစ္၏။
"ဒါထက္ ၀မ္းနည္းစရာတစ္ခု က်န္ေသးတယ္" သူမမ်က္လံုး ဖြင့္ၾကည့္လိုက္ေသာအခါ သူမကို စူးစူးရွရွ ၾကည့္ေနေသာ၊ ေအးစက္၍ အေငြ႔ပ်ံေနေသာ မ်က္လံုးတို႕ကို ရင္ဆိုင္လိုက္ရသည္။ "မင္းရဲ႔ သားအိမ္ ထုတ္ပစ္လိုက္ရတယ္ တဲ့" "ဘာ" ခက္ထန္တုန္လႈပ္ေသာ သူမအသံတြင္ ခါးသီးမႈအျပည့္အ၀ ပါ၀င္သြား၏။ မတ္တပ္ရပ္ေနေသာ သူသည္ သူမထံသို႕ ကိုင္းညြတ္လ်က္ ရင္တထိတ္ထိတ္ ခုန္ေနေသာ သူမကို တိုးတိတ္စြာ စကားေျပာေလသည္။ တ၀ုန္း၀ုန္း ဆူညံေနေသာ ေလတိုးသံႏွင့္ နားအစံုမွာ အာရံုျပန္႕က်ဲလ်က္ရွိသည္။ "သားအိမ္.. ခ်ဳပ္လို႕မရေအာင္ .. ေသြးလြန္ .. ထိခိုက္မႈ.. ေသြးလြန္ .. ၀မ္းနည္းစရာေကာင္းတာက .. အသက္ကို ရေအာင္ လုလိုက္ရတဲ့အတြက္ .." "ဘုရား.. ဘုရား" "စိတ္မဆင္းရဲပါနဲ႕၊ ကေလးမရႏိုင္ေတာ့တာကလြဲရင္ အားလံုး ပံုမွန္" "မဟုတ္ဘူး" အသံကုန္ဟစ္၍ ေအာ္ပစ္လိုက္ေသာ္လည္း သူမ မမွတ္မိေသာ အက္ကြဲကြဲ သူမအသံသည္ အေ၀းၾကီးမွ လာသလို သဲ့သဲ့ေလးသာ ျဖစ္သည္။ သူမ မယံုပါ။

*******************************************************************

အက္ဆစ္တစ္ခြက္(၁၃)

"ကဲ ကိုယ္ခဏသြားလိုက္ဦးမယ္၊ လိုတာရွိရင္ အျပင္ခန္းက ဆရာမေလးဆီေျပာ၊ ဟုတ္လား။ ယူ႕မိန္းမ မေသႏိုင္ေတာ့ပါဘူးကြယ္၊ ေအးေအးေဆးေဆး စကားေျပာရစ္၊ ဟုတ္လား" သူသည္ ဆရာ၀န္မၾကီးကို လံုး၀ လွည့္မၾကည့္ပါ။ သူစိတ္၀င္စားေနသည္မွာ သူမမ်က္ႏွာျဖစ္၏။ သူမသည္ ရုတ္ျခည္းရစ္၀ဲ လွ်ံတက္လာေသာ မ်က္ရည္မ်ားကို ရွက္ရြံ႔စိတ္ျဖင့္ မ်က္ေတာင္ခတ္သိမ္း ဖယ္ပစ္လိုက္၏။ သူ အကဲခတ္ေနေၾကာင္း ေသခ်ာသည္။ သူမ တိတ္ဆိတ္စြာ အေနရခက္လ်က္ သူမကိုယ္ေပၚမွ သကၠလပ္ေစာင္ကို မွတ္မိဖို႕ ၾကိဳးစားေနသလို စူးစိုက္ထားလိုက္သည္။ ၾကည့္ပါဦး၊ အစိမ္းေရာင္ေစာင္ၾကီး၊ က်က္သေရမရွိလုိက္တာ။ သို႕ေသာ္ သူမ အလြန္အမင္း စိတ္ထိခိုက္ေနေၾကာင္း ကိုယ့္ကိုယ္ကို လိမ္ညာ၍ မရပါ။ ေသြးသြင္းထားေသာ လက္ဖ်ံတြင္ ယင္ေကာင္ကေလး လာနားသည္ကို သူမ၏ ညာဘက္လက္ျဖင့္ ဖယ္ပစ္ရန္ အားယူလိုက္သည္။ ဘုရားေရ .. သူမ၏ ညာဘက္လက္တြင္လည္း ပိုက္တန္းလန္းႏွင့္ပါလား။ အေရာင္မဲ့ေသာ အရည္မ်ားသည္ ပိုက္တစ္ေလွ်ာက္ ေႏွးေကြးစြာ က်လ်က္ရွိ၏။ "ကိုယ္၀န္ပ်က္က်သြားတယ္" ၾကားလိုက္ရသည့္ အသံသည္ တစ္ခါမွ် မရင္းႏွီးဖူးေသာ သူစိမ္းတစ္ေယာက္၏ အသံျဖစ္ေန၏။ သူ႕အသံထဲတြင္ နာက်င္မႈႏွင့္အတူ မယံုၾကည္ႏိုင္မႈပါ တြဲဖက္ေနေၾကာင္း ခံစားလိုက္ရသည္။ "ဟုတ္လား" သူမသည့္ထက္ ၀မ္းနည္းဖို႕ ေကာင္းသည္ဟု သူထင္ေပလိမ့္မည္။ စူးစိုက္ေသာ သူ႕မ်က္လံုးမ်ား လက္ခနဲ အေရာင္စြတ္စိုသြားျပီး တစ္ဖန္ျပန္မွိန္ေဖ်ာ့သြားေလသည္။ သူ႕ႏႈတ္ခမ္းမ်ား တင္းေစ့ထားပံုမွာ ဘယ္ေတာ့မွ် အာဃာတ မေျပႏိုင္မည့္ အေနအထားမ်ိဳးဟု ထင္ရသည္။ "သားေလးလား" တိုးတိတ္အားေပ်ာ့ေသာ သူမေမးခြန္းေၾကာင့္ သူ႕မ်က္ႏွာသည္ အမွတ္မထင္ နာနာက်င္က်င္ အရိုက္ခံလိုက္ရသလို တုန္ခါသြားသည္။ သူမကို မယံုၾကည္ႏိုင္သလို နားမလည္ႏိုင္သလို သတိလက္လြတ္ စူးစမ္းၾကည့္ေနျပီးမွ 'သား..' ဟု အံၾကိတ္ပစ္လိုက္ရင္း ေျဖေလသည္။ ဘုရားသခင္၏ ဂုဏ္ေက်းဇူးေတာ္ပါပဲလား။ သူ အင္မတန္ လိုခ်င္သည့္ သားကေလးေပါ့၊ ေနာက္ျပီး သူ႕ရုပ္ရည္ႏွင့္လည္း တူေနလိမ့္မည္ဟု သူမေလာင္းရဲသည္။ ဆံပင္ကလည္း သူ႕လို လိႈင္းတြန္႕ဖြာေနလိမ့္မည္။ သူ႕ကိုယ္ပြားကေလး။ "သားေလးကို ၾကည့္ခ်င္ေသးလား"
************************************************************************

အက္ဆစ္တစ္ခြက္(၁၂)

တစ္ေနရာရာမွ တစ္ခ်က္ခ်င္း ထြက္ေပၚေနေသာ အသံသဲ့သဲ့ကေလး တစ္ခုကို သူမၾကားေနရသည္။ ဘယ္နားကပါလိမ့္။ တံစက္ျမိတ္အစြန္းမွ ႏွင္းစက္တစ္ေပါက္ခ်င္းက်သည့္ အသံမ်ိဳး (သို႕မဟုတ္) ေသာက္ေရAိုးစင္ ေရခံခြက္ထဲသို႕ စိမ့္၍က်လာေသာ ေရစက္ေရေပါက္၏ အသံမ်ိဳး (သို႕မဟုတ္) ဘုရားေရ ခုတင္ၾကမ္းခင္းမွ စိမ့္၍ သမံတလင္းေပၚသို႕ တစ္စက္ခ်င္းက်ေနေသာ ေသြးစက္က်သံမ်ားလား .. မူးေ၀မႈန္၀ါးေနေသာ မ်က္လံုးအစံုသည္ မ်က္ႏွာၾကက္ပန္ကာကို အလ်င္ဆံုး ျမင္ရ၏။ ပန္ကာသည္ ျဖည္းညင္းတိုးတိတ္စြာ လည္ပတ္ေနသည္။ ဒါ ငါ့အခန္းမ်ားလား၊ သူမတို႕အခန္းတြင္ မ်က္ႏွာၾကက္ပန္ကာ မရွိပါ။ မ်က္လံုး၏ အျမင္ ဧရိယာအတြင္း ျဖဴေဖြးဆြတ္ေသာ အုတ္နံရံ ျဖဴျဖဴကိုသာ ျမင္ရသည္။ အုိ .. သူမ ေဆးရံုေရာက္ေနသလား။ ေလာကတစ္ခုလံုး သူမတစ္ဦးတည္း ရွိသကဲ့သို႕ တိတ္ဆိတ္ေနသည္။ သူမ၏ ၀မ္းဗိုက္ေအာက္ပိုင္းဆီမွ အဆမတန္ နာက်င္ေသာ ေ၀ဒနာကို စူးစူးရဲရဲ ခႊန္ျမစြာ ခံစားလိုက္ရေလသည္။ စုတ္သပ္ညည္းညဴေတာ့မလို ျဖစ္သြားျပီးမွ သူမ အံကို ၾကိတ္ထားလိုက္သည္။ ျဖန္႕ထားေသာ လက္ဖ၀ါးမ်ားကို တင္းတင္းဆုပ္ပစ္လိုက္ေသာအခါ ဘယ္ဘက္လက္ လက္ဖ်ံအေပၚပိုင္းဆီမွ ဆစ္ခနဲ နာက်င္သြား၏။ ေခါင္းငဲ့ၾကည့္လိုက္မွပင္ သူမလက္တြင္ ပိုက္တန္းလန္းႏွင့္ အပ္ၾကီးၾကီးတစ္ခု သြင္းထားေၾကာင္း သိလိုက္ရသည္။ ထို႕ေနာက္ တိုင္မွာခ်ိတ္ထားေသာ ေသြးပုလင္း၊ တစက္ခ်င္းေႏွးေကြးစြာ က်ဆင္းေနေသာ ေသြးရည္မ်ား ..။ တစ္ေနရာမွ တံခါးတစ္ခ်ပ္ ပြင့္သြားသည္။ "ေဟာ .. ယူ႕မိန္းမေလး ႏိုးေနျပီ" ဤအသံမွာ သူစိမ္းတစ္ေယာက္၏ အသံမဟုတ္ပါ။ အသံလာရာသို႕ ေစာင္းငဲ့ၾကည့္လိုက္ေသာအခါ သူမ၏ ဆရာ၀န္ႏွင့္အတူ ယခုအခ်ိန္တြင္ သူမအျမင္ေတြ႔ခ်င္ဆံုးေသာ လင္ေယာက်္ားအား ေတြ႔လိုက္ရေလသည္။ သြက္လက္ေသာ ဆရာ၀န္၏ ေနာက္ဘက္မွ သူသည္ ေမ့ေလ်ာ့စြာ လမ္းေလွ်ာက္ေနသကဲ့သို႕ တြန္႕တြန္႕ဆုတ္ဆုတ္ ေလွ်ာက္လာေန၏။ သူ႕မ်က္ႏွာသည္ တစ္စံုတစ္ခုကို နင့္နင့္သီးသီး ဆံုးရံႈးျပီးခါစ လူတစ္ေယာက္၏ မ်က္ႏွာျဖစ္သည္။ အျမဲတမ္း သပ္ရပ္ေသာ သူ႕ဆံပင္သည္ မေသမသပ္ ပြေယာင္းလ်က္ရွိသည္။ ပါးလွစ္၍ စု၀န္းေသာ သူ႕ႏႈတ္ခမ္းတို႕သည္ ေလစိမ္းတိုက္ခံထားရသလို ေျခာက္ေသြ႔၍ အေရခြံကြာေတာ့မလို ျဖစ္ေနသည္။ သူသည္ သူမ၏ ညာဘက္ေဘးတြင္ မတ္တတ္ရပ္လ်က္ ငံု႕ၾကည့္သည္။
"မိုးမိုး ေနေကာင္းလားေဟ့" "ဟုတ္ကဲ့" သူမအသံတြင္ အားနည္းမႈ၊ မခ်ိတင္ကဲ ၀မ္းနည္းမႈမ်ား စိုးစဥ္းမွ် မပါေစရ။ "ကံေကာင္းလို႕ မိုးမိုးေရ၊ ကိုယ္ေဆးခန္းကို သယ္လာေတာ့ မိုးမိုးရဲ႔ ေသြးေပါင္ခ်ိန္ဟာ သုည ျဖစ္ခါနီးေနျပီ" သူမသည္ ေသြးေပါင္ခ်ိန္ သုညျဖစ္ျဖစ္၊ တစ္ျဖစ္ျဖစ္ ဂရုစိုက္လိမ့္မည္ မဟုတ္ပါ။


****************************************************************************

အက္ဆစ္တစ္ခြက္(၁၁)

ေလွကားမွ တဒိုင္းဒိုင္း ေျပးတက္လာေသာ ေျခသံကို ၾကားရသည္ဟု အာရံုက ထင္လိုက္စဥ္မွာပင္ အခန္း၀သို႕ သူ ျမန္ဆန္စြာ ေရာက္လာေလသည္။ "မိုး .. မိုး" မတ္မတ္ရပ္ေနေသာသူမႏွင့္ ခပ္ေ၀းေ၀း နံရံအနီး ၾကမ္းျပင္ေပၚ ျပန္႕က်ဲေနေသာ ပုလင္းကြဲမ်ား၊ ေဆးလံုးမ်ား၊ ေဆးျပားမ်ားကို အတန္ၾကာေအာင္ သူ အထိတ္တလန္႕ ၾကည့္ေနသည္။ ထိုခဏ၌ အံ့ၾသစရာပင္ သူမ၌ သူ႕ကို ေၾကာက္စိတ္ လံုး၀ မရွိေခ်။ သူမ၏ မုန္းတီးစက္ဆုပ္မႈမ်ားသည္ အေငြ႔ထေတာ့မတတ္ တရွိန္ရွိန္ ပူေလာင္လ်က္ရွိသည္။ သူမ ရဲရဲ၀ံ့၀ံ့ ျပန္ၾကည့္ေနလိုက္သည္။ သူသည္ လႊတ္ခနဲ တစ္ခုခု ညည္းညဴေရရြတ္လိုက္သလား မေသခ်ာေပ။ သူမအနားသို႕ တိုးကပ္လာျပီး သူမမ်က္ႏွာကို အဓိပၸါယ္ေဖာ္ေနသည့္ပမာ အေရာင္ေတာက္ေသာ မ်က္လံုးမ်ားျဖင့္ စိုက္ၾကည့္ေနသည္။ သူ ရိုက္လိုက္ေတာ့မလားဟု စိုးရိမ္စိတ္ အနည္းငယ္ ၀င္မိေပမယ့္ သူက လက္ျဖင့္ခ်ိန္ရြယ္ျခင္းပင္ မျပဳလုပ္ခဲ့ပါ။ သူ႕မ်က္လံုးမ်ားမွ နားမလည္ျခင္းအရိပ္သည္ တျဖည္းျဖည္း ေဒါသအျဖစ္ ကူးေျပာင္းသြား၏။ ထို႕ေနာက္ ခဏျခင္းပင္ ဘာခံစားမႈမွ မရွိေသာ ေအးစက္စက္ မ်က္ႏွာတစ္ခုအျဖစ္ ခ်က္ခ်င္းေျပာင္းလဲသြားသည္။ ေနာက္ေတာ့ သူစိမ္းတစ္ေယာက္၏ မ်က္ႏွာမ်ိဳးျဖင့္ ခ်ာခနဲ လွည့္ထြက္သြားေလသည္။ ### ရီေ၀မူးေနာက္ေနေသာ အာရံုျဖင့္ မ်က္လံုးစတင္ဖြင့္လွ်င္ဖြင့္ခ်င္း သူမ ဘာမွ မျမင္ရပါ။ သူမကိုယ္သူမ ရွာေဖြေတြ႔ရွိဖို႕ကိုပင္ မိနစ္ေပါင္းမ်ားစြာ၊ သို႕မဟုတ္ နာရီေပါင္းမ်ားစြာ ၾကာျမင့္ခဲ့သည္။ ဦးေခါင္းတစ္ခုလံုး ေလးပင္ မူးယစ္လ်က္ ရွိ၏။ အိပ္ေဆးမိထာသည့္ ခံစားမႈမ်ိဳးမ်ားလား။ သူမအိပ္ေဆး အလြန္အကၽႊံေသာက္မိေလသလား၊ သူမသည္ အိပ္ေဆးျပား တစ္ျပား ႏွစ္ျပားမွ ပို၍ တစ္ၾကိမ္တစ္ခါမွ် မေသာက္ဖူးပါ။ (ေသခ်ာရဲ႔လား..) ေသခ်ာပါသည္။ သူမ အိပ္ေဆး မေသာက္ခဲ့ပါ။ ဒါျဖင့္ .. သူမ၏ ကိုယ္တြင္းတစ္ေနရာမွာ မူလထက္ ထူးထူးျခားျခား လိႈက္ဟာလ်က္ရွိသည္။ တစ္စံုတစ္ခု ရုတ္တရက္ၾကီး လစ္ဟာသြားသလို ခံစားရသည္။ သူမ ဘာျဖစ္ခဲ့သနည္း။ ပ်ံ႔လြင့္ယိမ္းယိုင္ေနေသာ အာရံုမ်ားကို ခက္ခက္ခဲခဲ စုစည္းေနစဥ္ သူမ ရင္တလွပ္လွပ္ တုန္လ်က္ရွိ၏။ အျမင့္တစ္ေနရာမွ သူမလြင့္က်ခဲ့ေလသလား။ ေတာင္ေစာင္းတစ္ခုဆီမွ သို႕မဟုတ္ ၀ရန္တာစြန္းမွ မျဖစ္ႏိုင္ပါ။ သူမတို႕ တိုက္အိမ္မွာ ၀ရန္တာမရွိပါ။ သူမ ဘာျဖစ္ခဲ့သနည္း..။
****************************************************************************

Sunday, January 27, 2008

အက္ဆစ္တစ္ခြက္(၁၀)

သူမသည္ ေယာင္ယမ္း၍ မ်က္စိအစံု မွိတ္ပစ္လိုက္သည္။ မေတြးရဘူး၊ မေတြးနဲ႕..။ သူမ အတန္တန္ျငင္းပါလ်က္ သားဖြားမီးယပ္ အထူးကုဆရာ၀န္မထံ သူ ဇြတ္ေခၚ၍ ကိုယ္၀န္ကို အပ္ႏွံသည္။ ဆရာ၀န္ခ်ိန္းသည့္ရက္တိုင္း မပ်က္မကြက္ သူလိုက္ပို႕ေပးေနက် ျဖစ္သည္။ လြန္ခဲ့သည့္ ႏွစ္ပတ္က ရက္ခ်ိန္းေစ့သည္ကိုပင္ သူမေမ့ေလ်ာ့ေနမည္စိုး၍ သူ လာသတိေပးခဲ့၏။ (ကေလးႏွင့္ ပတ္သက္လွ်င္ ျခြင္းခ်က္အျဖစ္ သူ သတ္မွတ္ေလသလား မေျပာတတ္ပါ။ )"ဒီေန႕ညေန ဆရာ၀န္ဆီ သြားရမယ္၊ ေမ့မေနနဲ႔" ထိုေန႕နံနက္ အိမ္မွ မထြက္မီ အခန္း၀မွာ လာရပ္၍ ခပ္တည္တည္ေျပာခဲ့စဥ္က သူမ ထိတ္ခနဲ ရင္ခုန္သြားေသးသည္။ သူမကိုယ္သူမ မေက်နပ္ဘဲ အျပစ္တင္မဆံုးေတာ့ေခ်။ ငါ ဘာလို႕ ရင္ခုန္တာလဲ၊ ငါဘာလို႕ တုန္လႈပ္တာလဲ၊ အထပ္ထပ္ ညည္းညဴမိသည္။ ထိုေန႕က အခါတိုင္းကဲ့သို႕ ညသန္းေခါင္အထိ မေနဘဲ ညေနေဆးခန္းအမီ သူျပန္လာခဲ့၏။ "သြား .. အ၀တ္လဲ၊ ေဆးခန္းသြားမယ္" သူမ ျငင္းဆိုရန္ ေတြးလိုက္ေသာ္လည္း ျပႆနာရႈပ္ေထြးကုန္မွာ စိုးရိမ္သည္။ မသြားလွ်င္ သူေအာ္ဟစ္ေငါက္ငမ္းမည္။ သို႕မဟုတ္ ရိုက္ႏွက္မည္။ သို႕မဟုတ္ ၾကမ္းတမ္းစြာ ဆြဲေခၚမည္။ သူ႕အေနႏွင့္ေတာ့ ဆရာ၀န္ဆီ သူမကိုရေအာင္ ေခၚသြားမွာပဲ ျဖစ္သည္။ ဤအခ်က္ကို ေတြးမိ၍ သူမ အလြယ္တကူ လိုက္သြားခဲ့ရသည္။ အို.. ေမ့ေနလိုက္တာ၊ မနက္ျဖန္ ဆရာ၀န္ခ်ိန္းတဲ့ ရက္ပါပဲလား သူ.. သူမကို သတိေပးဦးမည္။ ေဆးခန္းသို႕ လိုက္ပို႕ဦးမည္။ ဟန္ေဆာင္ထားေသာ ၾကင္နာမႈမ်ိဳး မဟုတ္သလို လူသူေရွ႔တြင္ သူမကို ၾကင္နာယုယစြာ တြဲေပြ႔က်ီစယ္ျပံဳးဦးမည္။ သူ .. ဘုရားေရ .. မိန္းမတစ္ေယာက္ဟာ လင္ေယာက်္ားကို တစ္သက္လံုး မုန္းတီးနာက်ည္းသြားဖို႕ သိပ္မ်ားခက္ခဲေနေလမလား။ သူမ ဘယ့္ႏွယ္လုပ္ရပါ့မလဲ။ ရုတ္တရက္ စိတ္လိုက္မာန္ပါ မတ္တတ္ရပ္လိုက္ျပီးမွ ယခင္ကလို ေပါ့ပါးသြက္လက္ျခင္းမရွိေသာ သူမကိုယ္ခႏၶာကို သတိထားမိသြားသည္။ စာအုပ္ကို ပက္လက္ကုလားထိုင္ေပၚ ပစ္ခ်ရန္ စိတ္ကူးျပီးမွ အသာေလး ခ်ထားလိုက္ေလသည္။ သူမသည္ ေလွကားကို တစ္ထပ္တက္ျပီး ေလွကားေျခရင္း အုတ္နံရံေပၚက မီးခလုတ္ကို ပိတ္ပစ္လိုက္သည္။ ေလွကားကို အသံမျမည္ေအာင္ ျဖည္းညင္းစြာ တက္ရင္း မူးေနာက္ေနာက္ ခံစားရသည္။ ေလွကားေပၚက လိမ့္က်လွ်င္ ကိုယ္၀န္ပ်က္က်ေလမလား။ အခန္းထဲ ၀င္လိုက္ေသာအခါ စားပြဲတင္ မီးအုပ္ေဆာင္းေအာက္ေျခတြင္ ေဆးပုလင္း သံုးေလးခုကို အသစ္ေတြ႔လိုက္ရသည္။ သူမ စားပြဲအနီးသို႕ တိုးကပ္သြား၏။ ကိုယ္၀န္ေဆာင္ အားတိုးေဆး၊
ေဖာလစ္အက္စစ္၊ ျဖဴရာမင္ဘီစီ။ သူမ တုန္လႈပ္သြား၏။ ဒါ .. ဒါေတြဟာ သူ႕ကေလးအတြက္ေပ့ါ။ ရုတ္တရက္ စိတ္မထိန္းႏိုင္ေတာ့ဘဲ ေဆးပုလင္းမ်ားကို လက္ႏွစ္ဘက္ျဖင့္ စုျပံဳယူလ်က္ အခန္းနံရံသို႕ အရွိန္ျပင္းစြာ ပစ္ေပါက္ခြဲပစ္လိုက္ေတာ့သည္။ အလြန္အမင္း တိတ္ဆိတ္ေနေသာ ညသည္ ပုလင္းကြဲသံ၊ ၾကမ္းျပင္ေပၚသို႕ ဖန္ကြဲစမ်ား လြင့္စင္သံျဖင့္ စူးရွက်ယ္ေလာင္သြား၏။

အက္ဆစ္တစ္ခြက္(၉)

သည္လိုႏွင့္ပင္ သူမ ကေလးေမြးဖြားမည့္ ရက္ ေရာက္လာေတာ့မလား။ အရာရာတြင္ ေပ်ာ့ညံ့ေတြေ၀တတ္ေသာ သူမသည္ ကေလးေမြးျပီးလွ်င္ သူမေတြ႔ႏိုင္မည့္ တစ္ေနရာရာ ပို႕ပစ္လိုက္လွ်င္လည္း ျဖစ္တာပဲဟု စဥ္းစားေသးသည္။ ဟင့္အင္း.. မျဖစ္ေသးပါဘူး။ သူ႕ကေလးကို သူေတြ႔ေအာင္ ရွာမွာပဲ။ မရရေအာင္ လုယူမွာပဲ။ သူမကို ေမးမည္။ ရိုက္ပုတ္ ႏွိပ္စက္မည္ကို ၾကိဳတင္သိေနသည္။ သူ ေဒါသတၾကီး တက္ေခါက္ ဆူပူလွ်င္ေသာ္လည္းေကာင္း၊ ပခံုးႏွစ္ဘက္ကို ဆုပ္ကိုင္ ေဆာင့္ယမ္းလွ်င္ေသာ္လည္းေကာင္း ေနစရာမရွိအာင္ တုန္လႈပ္ေၾကာက္ရြံ႔တတ္ေသာ သူမသည္ ၾကမ္းၾကမ္းတမ္းတမ္း ရိုက္ႏွက္မည္ကို စိတ္ကူးျဖင့္ပင္ မခံစား၀ံ့ေခ်။ မျဖစ္ဘူး၊ မျဖစ္ဘူး၊ အဲဒီလိုမျဖစ္ပါဘူး။ ကဲ.. ဒါျဖင့္ရင္ .. ေတြးလိုက္ရံုမွ်ျဖင့္ ရင္မွာ စူးနစ္စြာ နာက်င္သြားသည္။ သားရယ္..။ လႊတ္ခနဲ ၀င္ေရာက္လာေသာ ျမတ္ႏိုးမႈတစ္ခုကို သူမ တုန္လႈပ္စြာ ျငင္းပယ္လိုက္ပါ၏။ ငါ.. ဒီေလာက္ထိ မရဲ၀ံ့ပါဘူး။ သို႕မဟုတ္ မရက္စက္၀ံ့ပါဘူး။ ကိုယ္၀န္ေဆာင္ အက်ႌေအာက္မွ အနည္းငယ္ လႈပ္ရွားလာေသာ ကိုယ္၀န္ကို စိတ္မွတ္မထင္ ျဖည္းညင္းစြာ အုပ္ကိုင္မိလ်က္သား ျဖစ္သြားသည္။ တကယ္ကို .. သူေမွ်ာ္မွန္းထားသည့္အတိုင္း သားကေလးျဖစ္မွာပဲ။ သူ .. ဘယ္ေလာက္ ပူပင္ေသာက ေရာက္ေလမလဲေလ။ သူမကိုယ္၀န္စတည္ခ်ိန္မွစ၍ သူမတို႕အခန္းနံရံမွာ ကေလးပံု ပိုစတာလွလွေလးမ်ားကို ခ်ိတ္ဖို႕ သူၾကိဳးစားခဲ့သည္။ ကေလးအႏွီးအတြက္ ပိတ္စမ်ားကို ၾကိဳတင္ မ၀ယ္ေကာင္းပါဘူးဟု သူမအတန္တန္ သတိေပးလ်က္ႏွင့္ သူ၀ယ္သည္။ ကေလးအက်ႌေပါက္စကေလးမ်ားကို သူ ၀ယ္ ၀ယ္လာသည္။ "မိုး .. ကိုယ္တို႕ေကာင္ၾကီးအတြက္ ဒီအက်ႌကေလးေတြက ေသးမ်ားေနမလားဟင္" "အိုး .." ႏွစ္ႏွစ္ျခိဳက္ျခိဳက္ ရယ္ေမာ၍ သေဘာက်ခဲ့ဖူးပါသည္။ ျပန္စဥ္းစားမိလွ်င္ မုန္းတီးနာၾကည္းမႈ မဆိိုသေလာက္ ေလ်ာ့ပါးသြားသလို ခံစားရသည္။ ဤသည္မွာ သူမအတြက္ ေကာင္းေသာလကၡဏာမဟုတ္။ ဒါ သားေလးရဲ႔ မ်က္ႏွာေၾကာင့္ပါေလ..။ သားေလးကို ေမြးဖြားျပီးလွ်င္..။ သူမ ၇င္တြင္း၌ ေအးစိမ့္ေသာ ႏူးညံ့စိတ္မွ်င္မွ်င္ကေလး ရုတ္တရက္ ထြင္းေဖာက္ ၀င္ေရာက္လာပံုမွာ အင္အားျပင္းလွသည္။ ျဖစ္ခဲ့ျပီးသမွ် အစစအရာရာအတြက္ သူမအားလံုး ခြင့္လႊတ္ေက်ေအးပစ္ေလာက္ေအာင္ သူမ၏ သားငယ္ကေလးက ခြန္အားၾကီးမားလိမ့္မည္မွာ သံသယ၀င္ရန္မလို။
ေက်ေအးရန္.. ဟင့္အင္း။ သူမ၏ ခ်စ္စဖြယ္ေသာ သားကေလး၊ ႏူးညံ့နီရဲေသာ အသားအရည္ကေလးမွာ ပန္းပြင့္ႏုႏုဖတ္ဖတ္ကေလးထက္ပင္ ႏူးညံ့ေနလိမ့္မည္။ သူမ၏ အေသြး၊ အသက္ျဖင့္ ျဖစ္ေပၚလာေသာ အျပစ္ကင္းစင္သည့္ ကေလးေပါက္စနကေလး..။

အက္ဆစ္တစ္ခြက္(၈)

သို႕ေသာ္ သူမ ဘာတတ္ႏိုင္မည္နည္း။ ယခုအခါ သူသည္ တစ္လတစ္ခါ ႏွစ္လတစ္ခါ ခရီးထြက္၍ (ခရီးထြက္ဟန္ေဆာင္၍) သူ၏ မယားၾကီးလည္းမဟုတ္၊ မယားငယ္လည္းမဟုတ္ေသာ ခ်စ္သူမိန္းမထံ သြား၍ ေတြ႔ေနခဲ့ျပီ။ ထို႕ေနာက္ သူမကြယ္ရာတြင္ သူတို႕ႏွစ္ဦး အတူေနထိုင္ၾကမည္။ သူမ၏ ကိုယ္၀န္အေၾကာင္း ေဆြးေႏြးၾကမည္။ သူမ ေမြးဖြားလာမည့္ ကေလးသည္ ေယာက်္ားေလးလား၊ မိန္းမကေလးလား အေလာင္းအစားလုပ္ၾကမည္။ ေဖ်ာ္ရည္ဖန္ခြက္မ်ားအၾကား၊ စီးကရက္ေငြ႔မ်ားအၾကား၊ ထမင္းပန္းကန္မ်ားအၾကား သူတို႕ေဆြးေႏြးသည့္ ေခါင္းစU္မွာ 'သူမ' ျဖစ္ခဲ့မည္။ သစ္သီးမ်ား၊ အနမ္းမ်ား၊ ရယ္ေမာသံမ်ားႏွင့္ တြဲလ်က္ သူမအေၾကာင္း..၊ ကေလးအေၾကာင္း..။ သူတို႕ မၾကာခဏ ေျပာၾကမည္။ တစ္ေယာက္ကိုတစ္ေယာက္ ေပြ႔ဖက္ထားရင္းေပါ့.. "ကိုယ့္မိန္းမက ကိုယ့္ကို သိပ္ခ်စ္တာကြ၊ အရမ္းအလိုလိုက္တာ၊ သနားစရာေကာင္းေအာင္ အလိုလိုက္တာ" "အံမာ.. ကိုကိုေနာ္၊ သနားရံုပဲသနား၊ ဒါထက္မပိုရဘူး ဒါပဲ" "အိုး.. ေဟာဒီ ကမၻာေလာကမွာ ထားကလြဲျပီး ဘယ္မိန္းကေလးကိုမွ.." ဘုရား.. ဘုရား၊ ငါ ဘာလုပ္ရပါ့မလဲ။ သူမသည္ ရွက္စိတ္၊ နာၾကည္းစိတ္တို႕ျဖင့္ ကိုယ့္ကိုယ္ကို သတ္ေသပစ္ရန္ပင္ စိတ္ကူးလိုက္မိေသး။ မျဖစ္ပါဘူး။ ကေလးဟာ ေတာ္ေတာ္ၾကီးေနျပီ။ သူ အျပင္ေရာက္လာမယ္ဆိုရင္ အသက္ရွင္ေနႏိုင္ျပီ။ မျဖစ္ဘူး။ အေရးအၾကီးဆံုး အေၾကာင္းမွာ သူမ ေသသြားဖို႕ မဟုတ္ပါ။ သို႕ေသာ္ သူမ၏ သားကေလး။ အူိ.. မေတြးနဲ႕။ လူတစ္ေယာက္မွာ သနားကရုဏာစိတ္ နည္းနည္းေလး ရွိေနရင္ ကိုယ္လုပ္ရမယ့္ အလုပ္ကို ဘယ္မွာ ျပီးဆံုးေအာင္ လုပ္ႏိုင္မွာလဲ။ သူမသည္ ေန႕စဥ္ နံနက္မိုးလင္းမွ ညအိပ္ရာ၀င္အထိ အသိစိတ္ဓာတ္တစ္ခုတည္းျဖင့္ အသက္ရွင္ ေနထိုင္ခဲ့သည္။ ထို အသိစိတ္ဓာတ္မွာ သူတို႕ကို မွတ္ေလာက္သားေလာက္ေအာင္ မည္သို႕ လက္စားေခ်မလဲဆိုသည့္ အသိပင္ျဖစ္သည္။ သူ၏ ဇနီးျဖစ္ေနသမွ် ကာလပတ္လံုးေတာ့ သူတို႕ သူမထံမွ အင္မတန္လိုခ်င္ေသာ ကေလးကို မရေစရ။ သူမ၏ ခိုင္ျမဲေသာ ဆံုးျဖတ္ခ်က္တစ္ခု ျဖစ္သည္။ သူမ၏ စနက္တံမ်ားကို သူ႕ႏွလံုးသားဆီမွာ ေဖာက္ခြဲဖို႕ ခ်ိန္ကိုက္ခ်ည္ေႏွာင္ထားရမည္။ ေလွကားမွ ေျခသံ အေျပးေရာက္လာေသာအခါ ပ်ံ႔လြင့္ေနခဲ့ေသာ စိတ္အာရံုကို ကမန္းကတန္း စုယူျပီး ယခုအခ်ိန္အထိ မဖတ္ျဖစ္ေသးေသာ စာမ်က္ႏွာကို အသံျမည္ေအာင္ လွန္ပစ္လိုက္ရေလသည္။ သူမ ေတြေ၀ ေငးေမာေနေၾကာင္း သူ မျမင္ေစရပါ။ သူမသည္ သူ႕ကို မုန္းတီးစြာ ဖယ္ေရွာင္ျခင္းမွတစ္ပါး အျခားေသာ ကိစၥမ်ားတြင္ သာမန္သာျဖစ္သည္ဟု ျမင္ေစခ်င္သည္။ ေျခညွပ္ဖိနပ္ စီးလိုက္သံ၊ သူမေနာက္နားဆီမွ ျဖတ္ေလွ်ာက္သြားသံ။ စာၾကည့္ခန္းတံခါးကို ဆြဲဖြင့္ျပီး အသံျမည္ေအာင္ ျပန္ပိတ္သြား၏။ သူ အိပ္ရာ၀င္ဖို႕ ျပင္ေတာ့မည္။ စာၾကည့္ခန္း သမံတလင္း တံျမက္စည္းလွည္းသံ ၾကားရသည္။ ထို႕ေနာက္ တံျမက္စည္းကို အခန္းေထာင့္သို႕ လႊင့္ပစ္လိုက္သံ၊
ႏွစ္ေယာက္ထိုင္ ဆိုဖာကို အ၀တ္ျဖင့္ ၾကမ္းတမ္းစြာ (သို႕မဟုတ္) ေဒါသတၾကီး ဖုန္ခါ လွည္းက်င္းသံ၊ ေခါင္းအံုးပစ္ခ်သံ၊ ထို႕ေနာက္ ေလးပင္ ၾကမ္းရွစြာ ပစ္လွဲ အိပ္ပစ္လိုက္သည့္အသံ၊ သူ႕ကို သူမ ကိုယ္ထိလက္ေရာက္ ရိုက္ပစ္လိုက္သည့္ေန႕မွ စ၍ သူ႕ေခါင္းအံုးႏွင့္ ေစာင္ကို ေအာက္ထပ္ စာၾကည့္ခန္းထဲ ေရႊ႔သြားခဲ့သည္မွာ ယခုဆိုလွ်င္ ၇က္ေပါင္း ၂၀ ေက်ာ္ျပီ။

Wednesday, January 23, 2008

အက္ဆစ္တစ္ခြက္(၇)

သူ လက္ထပ္ခြင့္ေတာင္းစဥ္က ဟန္မေဆာင္ခ်င္ေတာ့ေသာ သူမသည္ အနည္းငယ္မွ် တင္းမထားခဲ့တာ ေသခ်ာပါသည္။ သူမသည္ ျငင္းပယ္ရမည္ဟု လံုး၀ သတိမရခဲ့ပါ။ 'ေမာင္' ဟု တိတ္တခိုး ျမတ္နိုးစြာ ေခၚျကည့္ခဲ့တာ နွစ္ေပါင္းမ်ားစြာ ျကာျပီျဖစ္သည့္အတိုင္း သူမအလြယ္တကူ ေခါင္းညိတ္မိခဲ့၏။ ယခုျပန္ေတြးမိလွ်င္ ယခု ရွက္စိတ္ျဖင့္ မ်က္စိပိတ္ပစ္လိုက္မိ၏။ ငါဘယ္ေလာက္ သူ့ကို အရူးအမူး လိုအပ္ခဲ့သလဲ။ ငါ့အေပၚမွာ သူရက္ရက္စက္စက္ ခို်သာခဲ့တယ္။ သူတို့နွစ္ေယာက္ ငါ့ကြယ္ရာမွာ ရယ္ေမာေနခဲ့ျကမယ္။ ငါကေတာ့ သူ့အတြက္ ကေလးေမြးေပးရမယ့္ စက္ရုပ္တစ္ခုပဲေပါ့။ သူမ လံုး၀ ကေလးမခ်စ္တတ္ပါ။ အေလာတျကီး ကေလးယူရန္လည္း စိတ္မပါခဲ့ပါ။ "မိုးရယ္ .. ေမာင္နဲ့ သိပ္တူတဲ့ သားေလးတစ္ေယာက္ေတာ့ ေမာင့္ကို အလ်င္ေပးထားပါ၊ ဒီေကာင့္ကို သြားေလရာမွာ ေခၚသြားမယ္၊ စက္ဘီးေရွ့မွာ တင္ေခၚသြားမယ္၊ လက္ဖက္ရည္ဆိုင္ေခၚ .. သူစားခ်င္သမွ် လက္ညိွုးထိုးသမွ် မုန့္ေကြ်းမယ္၊ သူမငိုငိုေအာင္ စမယ္။ ကိုယ္တို့သားေလးက သိပ္ေတာ္ရမယ္။ ဆိုးခ်င္ဆိုးပါေစ၊ ေနာက္ျပီး ေမာင္နဲ့လည္း သိပ္တူမွာ၊ သားေလးကို တအားနမ္းပစ္ရရင္ ေမာင္ သိပ္ေပ်ာ္မွာပဲ၊ မိုးစဥ္းစားျကည့္စမ္း၊ သားက အေဖ.. လို့ အားကိုးတျကီး ေခၚမယ့္အသံကို မိုး စဥ္းစားျကည့္စမ္း၊ ဘယ္ေလာက္ ေက်နပ္ဖို့ေကာင္းလဲ" ကေလးနွင့္ပတ္သက္၍ သူ အလြန္စိတ္၀င္စားခဲ့သည္။ ဘယ္ေန့မွန္းမသိေသာ ကေလးအတြက္ ျကိုတင္ျပင္ဆင္မႈမ်ား အထပ္ထပ္ ခ်ထားရာမွာ မိုးမွာကိုယ္၀န္ ရိွေနျပီလားမသိဘူး .. ဟု အသိေပးလိုက္ေသာအခါ သူ့မွာ ကေလး၏ ရုပ္ကို ပံုေဖာ္၍ မျပီးနိုင္ေအာင္ ရိွေတာ့သည္။ ကေလးအတြက္ နာမည္ကို စဥ္းစား၍ မျပီးနိုင္ေအာင္ ရိွေတာ့သည္။ ေျသာ္ .. သူ့ခမ်ား ကေလး သိပ္ခ်စ္တတ္တာပါပဲလားဟုသနားကရုဏာျဖင့္သူမလိုက္ေလ်ာမိခဲ့သည့္ကို ျပန္၍ ရွက္မဆံုးေတာ့ပါ။ သူနွင့္ ခ်စ္သူ၏ လိွု့်၀ွက္ခ်က္ကိုသူမကိုယ္၀န္ေျခာက္လရိွခိ်န္က်မွ သိရေတာ့သည္။ ငါ ဘာလုပ္ရမလဲ။ ဘာလုပ္သင့္သလဲ။ သူမကိုယ္သူမ သတိျပန္ရလာေသာ အခိ်န္မွစ၍ သူမ၏ အေတြးမ်ားသည္ တစ္မို်းတည္းသည္ ျဖစ္၏။ အခု ငါ ဘာလုပ္မလဲ..။ သူ့ကို စာေတြျပ၍ ရန္ေတြ့ဖို့ လံုး၀ စိတ္မကူးခဲ့ပါ။ လွည့္ပတ္လိမ္ညာမႈတြင္ တတ္စြမ္းေသာ သူသည္ ၀န္ခံမႈတစ္၀က္၊ မုသားတစ္၀က္၊ အခို်တစ္၀က္၊ အခါးတစ္၀က္ ေရာ၍ သူမကို နွစ္သိမ့္ေတာ့မည္။ နွစ္ေပါင္းမ်ားစြာတြယ္တာခဲ့ေသာသံေယာဇဥ္မ်က္နွာျဖင့္ သူမကလည္း သူ့ေျဖသိမ့္ခ်က္မ်ားအေပၚယံုစားလိုက္မိမွာ စိုးသည္။ ဟင့္အင္း.. သူတို့ကို ငါမေက်ဘူး ဘယ္ေတာ့မွ မေက်ဘူး။

အက္ဆစ္တစ္ခြက္(၆)

ျကည့္စမ္း.. ငါနဲ့ လက္မထပ္ခင္မွာေတာင္ သူ ရည္းစားရေအာင္ ထားလိုက္ေသးတယ္။ အဲဒီရက္ေတြက ငါဘယ္ေရာက္ေနပါလိမ့္။ အို.. ငါက မနၲေလးမွာ ေရာက္ေနတာပဲ။ သူ့စာမ်ားအရ သူတို့နွစ္ဦး ရည္းစားျဖစ္ေသာ ေန့စဲြမွာ သူမအား လက္ထပ္ခြင့္ေတာင္းေသာ ေန့စဲြနွင့္ နွစ္နွစ္တိတိသာ ကြာသည္။ သူမ စိတ္မေကာင္းမျဖစ္မိပါ။ ဒီနွစ္နွစ္မွာ ထံုးစံအတိုင္း ဒီေကာင္မေလးနဲ့ တဲြမွာေပါ့၊ ေနာက္ မျကာခင္ ကဲြမွာေပါ့။ ေနာက္ဆံုးေတာ့ ငါ့ဆီ ျပန္ေရာက္လာတာပဲ။ ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ ငါဟာ သူ့ရဲ့ ငယ္ခ်စ္ပဲေလ။ သူမအနည္းငယ္ပင္ ေပ်ာ္ရႊင္သြားပါေသးသည္။ သို့ေသာ္ သူမ၏ စိတ္နွလံုးကို ဆုတ္ညွစ္ေျခမြေသာ စာတစ္ေစာင္ကိုေတာ့ မေမွ်ာ္လင့္စြာ ေတြ့လိုက္ရ၏။ 'ထားအခ်စ္ ကိိုကို..' ဟု ေခါင္းစီးတပ္ထားသည္။ "ဒီစာကို ထားမေရးခ်င္ဘူး၊ ထားအေပၚမွာ ကိုကို အထင္လဲြမွာ စိုးတယ္၊ ဒါေပမယ့္ ထားအမ်ားျကီး စဥ္းစားျပီးမွ ၀မ္းနည္းျခင္းမ်ားစြာနဲ့ ေရးလိုက္ပါတယ္ ကိုကို" အေမွ်ာ္လင့္ျကီး ေမွ်ာ္လင့္ျပီးမွ ဘာမွ် မရနိုင္ေတာ့တဲ့ ကိုကို့ကို ထားသနားလိုက္တာ။ ကိုကို သိပ္လိုခ်င္တဲ့ သားေလးတစ္ေယာက္ေလာက္ကိုမွ ထားမေပးနိုင္တဲ့ ေနာက္ေတာ့ ထား ကိုကိုနဲ့ လက္မထပ္ရက္ဘူး။ ကိုကိုခ်စ္တာ ထားတစ္ေယာက္တည္းပဲလို့ ထားယံုပါတယ္။ အဲဒီလိုပဲ ေဟာဒီကမၻာေပၚမွာ ထားအခ်စ္ကလည္း ကိုကိုတစ္ေယာက္တည္းပဲဆိုတာ ကိုကိုသိပါတယ္ေနာ္။ ဒါေပမယ့္ ထား ဒီတစ္သက္ ကေလးမွ မရနိုင္ေတာ့တာ ကိုကိုရယ္..။ ထားကိုယူရင္ ကိုကိုေရာ ထားေရာ စိတ္ဆင္းရဲရမယ္။ 'ထားကို ကိုကို ထားရစ္ခဲ့ပါေတာ့၊ ကိုကို့အတြက္ အသင့္ေတာ္ဆံုးဟာ မိုးဆိုတဲ့ မိန္းကေလးပဲ ျဖစ္မွာပါ။ လူျကီးေတြ သေဘာတူတဲ့ မိုးကိုပဲ ကိုကိုလက္ထပ္ပါ။ ဒါေပမယ့္ ထားဆီကို ကိုကို မျကာမျကာ လာပါေနာ္။ မိုးနဲ့ရမယ့္ ကိုကို့သားေတြ သမီးေတြကိုလည္း ခ်စ္ေပါ့။ ထားကိုလည္း တစ္သက္လံုး ခ်စ္ရမယ္ေနာ္..၊ ကိုကို သူ့ကိုလက္ထပ္လိုက္ေပမယ့္ ကိုကို့အခ်စ္ကို ထားပိုင္ျပီးသားပဲ။ ထားေက်နပ္ပါတယ္။ အခုလိုပဲ ထားတို့ ေတြ့ေနျကရေအာင္ေနာ္..။ ဟိုတစ္ေန့က ကိုကိုတအားစိတ္ညစ္သြားတာ ထားသိပါတယ္။ ကိုကိုဘယ္ေလာက္ပဲ ညာညာ ကိုကို့မ်က္နွာကို ထားအလြတ္ရျပီးသားပါ။ ထားကို နွစ္သိမ့္ဖို့ မျကိုးစားပါနဲ့ကြယ္။ ထားအတြက္က ကိုကိုနဲ့ လက္ထပ္ရဖို့က အဓိကမဟုတ္ပါဘူး။ ကိုကို ထားကို တစ္သက္လံုး ခ်စ္ဖို့က..' သူမ စာကိုျပီးေအာ္ မဖတ္နိုင္ေတာ့ဘဲ တင္းက်ပ္ေသာ ပူေလာင္မႈမ်ားျဖင့္ ယိမ္းယိုင္သြားခဲ့သည္။ ေန့စဲြမွာ သူမတို့လက္မထပ္မီ ငါးလခန့္အလိုျဖစ္၏။ "လူျကီးေတြ သေဘာတူတဲ့.." ျမတ္စြာဘုရား..။ သူမသည္ သူ့ကိုလက္တဲြဖို့အတြက္ မိသားစုတစ္ခုလံုးကို ေတာ္လွန္ပုန္ကန္ျပီး ရုန္းထြက္ခဲ့ရတာပါ။ ဘယ္သူေျပာသလဲ။ လူျကီးေတြ သေဘာတူတယ္လို့ .. ဘယ္သူေျပာတာလဲ။ ေမာင္ဟာကြ်န္မနဲ့ပတ္သက္လို့ သူ့ကို ဘာေတြ လိမ္ထားခဲ့ရသလဲ။ ဒါနဲ့ပဲ ေမာင္.. ကြ်န္မကို ခ်စ္တယ္ဆို။ ဟိုး .. ငယ္ငယ္ကတည္းက ခ်စ္လြန္းလို့ အရိပ္တျကည့္ျကည့္ ေနခဲ့ရတဲ့ မိန္းကေလးပါဆို။ ဘုရားေရ.. ခုေတာ့ ကြ်န္မကို ေမာင့္ခ်စ္သူရဲ့ သေဘာတူညီခ်က္အရ.. သူမ၏ အျမင္အာရံုေ၀၀ါးသြားခဲ့သည္။ မ်က္ရည္ေျကာင့္လား။ ရွက္စိတ္ေျကာင့္လား။ နာျကည္းထိတ္လန့္မႈေျကာင့္လား။

အက္ဆစ္တစ္ခြက္(၅)

"ေမာင္ .. အဲဒါ နံပါတ္ ဘယ္ေလာက္လဲဟင္"ဟု သူမက ေမးလွ်င္ ဟက္ဟက္ပက္ပက္ ရယ္ေမာ၍ 'ဘယ္မွတ္မိပါ့မလဲဟ' ဟု ျပန္ေျဖတတ္သည္။ 'နံပါတ္တစ္မဟုတ္တာေတာ့ ေသခ်ာတယ္ကြာ' ဟု ေနာက္ေျပာင္တတ္ပါသည္။ "ေဟ့ နင့္ေယာက်ာ္း ဟိုေကာင္မေလးနဲ့ ရယ္လို့ေမာလို့ ငါေတြ့ခဲ့တယ္။ ျပန္ဆက္ေနျပန္ျပီထင္တယ္" ေစတနာလိုလို၊ ကဲ့ရဲ့မႈလိုလို၊ သတိေပးမႈလိုလို သူမဆီ သတင္းေပါက္ျကားလာေသာအခါလည္း သူမ အေနခက္ျခင္း သ၀န္တိုျခင္း မရိွခဲ့ပါ။ သူ့ကို ေမးျကည့္ဖို့ျဖစ္ေစ၊ စိတ္ေကာက္ဖို့ျဖစ္ေစ စိတ္ကူးတတ္သူမဟုတ္ပါ။ သူ့ဟာသူ ဘာေတြပဲျဖစ္ခဲ့ျဖစ္ခဲ့၊ အခုအခိ်န္မွာ ငါနဲ့သူနဲ့ တရား၀င္ လင္မယားပဲ၊ ငါက သူ့ကို တရား၀င္ ပိုင္ဆိုင္ျပီးသားပဲ၊ ငါ သူ့ရဲ့ တစ္ဦးတည္းေသာမိန္းမ၊ ေတြးလိုက္ရံုျဖင့္ သူမကိုယ္သူမ ေက်နပ္ေနခဲ့သည္။ တစ္ခါတစ္ရံ သူ့စာအုပ္ေသတၲာမွ စာအုပ္ရွာရင္းေသာလည္းေကာင္း၊ စာပဲြအံဆဲြမ်ားထဲမွ လက္သည္းညွပ္၊ ေခါင္းဘီး ရွာရင္းျဖင့္ေသာ္လည္းေကာင္း၊ ဟိုစဥ္က ရည္းစားစာမ်ားကို ျပန္ေတြ့၍ ဖတ္ျကည့္ခဲ့ဖူးသည္။ အမ်ားအားျဖင့္ ေဟာင္းနြမ္းေသာ စာအိတ္မ်ား၊ အနည္းငယ္ ၀ါက်င္စျပုေနေသာ စာရြက္မ်ား၊ ကေလးဆန္ေသာ လက္ေရးမ်ားသာျဖစ္သည္။ တစ္ခါတစ္ရံ ဓာတ္ပံုမ်ား ေတြ့ရတတ္သည္။ လြန္ခဲ့ေသာ ၁၀ နွစ္ ၁၁ နွစ္ခန့္က ပံုမ်ားျဖစ္၍ ရိုးစင္းေသာ ဆံပင္ပံုစံ၊ အကၤီ်ပံုစံမ်ားသာျဖစ္သည္။ တစ္ခါတစ္ရံေတာ့ သူက စိတ္လိုလက္ရ ဒါက ဘယ္သူေပါ့၊ အခုသူက ဘယ္ျမို့ကို ေရာက္ေနျပီ။ သူကေတာ့ ဒီျမို့မွာပဲ။ ဒါကေတာ့ ရွစ္တန္းတုန္းက ရည္းစားေလ .. စသည္ျဖင့္ ရွင္းျပေနတတ္၏။ သူ့မ်က္နွာမွ အျပံုးသည္ အင္မတန္ သန့္စင္ေသာ အျပံုးဟု မွားယြင္းစြာ ထင္ခဲ့၏။ အင္းေလ .. အဲဒီမိန္းကေလးေတြနဲ့ေတာ့ သူဟာ တကယ္ သန့္စင္ခဲ့မွာပါပဲ။ သူမကို ေခ်ာက္ခ်ားဖြယ္ရာ ျပႆနာတစ္ခုဆီသို့ တြန္းပို့ေပးေသာ စာမ်ားကိုေတာ့ ရည္းစားစာေတြ့ေနက် မဟုတ္သည့္ ေနရာမွ မေမွ်ာ္လင့္ဘဲ ေတြ့ခဲ့ရသည္။ ဤအေျကာင္းကို ေတြးမိလွ်င္ သူမသည္ ရွက္စိတ္ျဖင့္ မ်က္နွာ ပူေနြးလိုက္၊ အံ့ျသနာက်ည္းစိတ္ျဖင့္ နႈတ္ခမ္းဖ်ားမ်ား ေအးစက္လိုက္၊ အမို်းမို်းေသာ ခံစားခ်က္တို့ျဖင့္ လႈပ္ခါခဲ့ရသည္။ ဘုရား .. ဘုရား .. သူတို့ငါ့အေပၚမွာ ဘာျဖစ္လို့ ဒီေလာက္ ရက္စက္ျကပါလိမ့္။သူမ ဘယ္တုန္းကမွ စိတ္မ၀င္စားခဲ့ေသာ အားကစားပစၥည္းမ်ား ထည့္သည့္ ထင္းရွူးေသတၲာထဲမွာ မေမွ်ာ္လင့္ေသာ စကၠူထုပ္ကို ေတြ့ခဲ့ရသည္။ သူ ငယ္စဥ္က ကိုင္တြယ္ခဲ့ေသာ ျကက္ေတာင္ရိုက္ ဘက္တ္မင္တံမ်ား၊ တင္းနစ္ရိုက္တံမ်ား၊ ဆုရခဲ့ေသာ ေငြရုပ္တုကေလးမ်ား၊ ဒိုင္းေသးေသးကေလးမ်ား၊ ဤေသတၲာကို အိမ္ေထာင္က်စက လွပ္မျကည့္ခဲ့သည့္ ကိုယ့္ကိုယ္ကို ရွက္စိတ္ျဖင့္ အျပစ္တင္မဆံုးေတာ့ေခ်။ သူမ မျမင္ဖူးေသာ လက္ေရးအသစ္နွင့္ စာအသစ္မ်ားကို အံ့ျသစြာ ေတြ့လိုက္ရသည္။ 'ကိုကိုေရ..' ဟု ေခါင္းစီးတပ္ထားေသာ စာမ်ားမွာ သူမနွင့္ အိမ္ေထာင္မက်မီ ေန့စဲြမ်ားျဖစ္သည္။ ပထမေတာတုန္လႈပ္ျခင္းမျဖစ္မိဘဲသူ၏မ်ားျပားလွစြာေသာရည္းစားမ်ားမွ
တစ္ေယာက္ အပါအ၀င္အျဖစ္အနည္းငယ္ ရယ္ေမာလုနီးပါး ေတြးမိ၏။့

Tuesday, January 15, 2008

အက္စစ္တစ္ခြက္(၄)

သူမကိုယ္သူမ ဤမွ်လုပ္ရဲလိမ့္မည္ဟဳ မထင္ခဲ့ေသာေၾကာင့္ အ့ဩတၾကီး ျငိမ္သက္သြားမိ၏။ သူ႕မ်က္ႏွာ အည္းငယ္ယိုင္သြားျပီး ေတာက္တစ္ခ်က္ ျပင္းစြာ ေခါက္လိုက္ေလသည္။ ထို႕ေနာက္ ခ်က္ခ်င္း နီရဲလာေသာ ေဒါသမ်က္ႏွာျဖင့္ .. 'မင္းကြာ' ဟု တစ္ခြန္းသာ ေရရြတ္ျပီး သူမ၏ အိပ္လႊမ္းေသာ မ်က္လံုးတို႕ကို စိုက္ၾကည့္ေနေသးသည္။ ျပီးလွ်င္ သူမမ်က္ႏွာကို လႊဲရိုက္ရန္ လက္ကို ေဒါသတၾကီးရြယ္ျပီးမွ ျပတင္းေပါက္မွ ပိတ္ေစ့ထားေသာ တရုတ္ကပ္မွန္တို႕ကိုသာ လက္သီးျဖင့္ ထိုးခြဲခ်လိုက္ေလသည္။ စူးရွ က်ယ္ေလာင္ေသာ မွန္ကြဲသံႏွင့္အတူမွန္စေသးေသး အ ္ကေလးေၾကာင့္ သူ႕လက္ဖမိုးမွာ ေသြးစီးေၾကာင္းတစ္ခု ျဖစ္သြားသည္ကို တုန္လႈပ္ျခင္း ကင္းမဲ့စြာ စိုက္ၾကည့္ေနလိုက္သည္။ "ဘာျဖစ္လို႕ မင္းငါ့ကို ေစာ္ကားတာလဲ၊ ေတာ္ျပီ .. ေတာ္ျပီ၊ ဒါ ေနာက္ဆံုး သည္းခံျခင္းပဲ မွတ္ထား၊ ငါ စိတ္ရွိလက္ရွိ ရိုက္ပစ္လိုက္ရရင္။ ကြာ .. သြားစမ္း၊ သြားစမ္း၊ မိုက္ရိုင္းတဲ့မိန္းမ" ထို႕ေနာက္ သူမ၏ ေသးေကြးေသာ ကိုယ္ခႏၶာေလးကို ေဆာင့္တြန္းျခင္း ခံလိုက္ရျပီး လြင့္ခနဲ ၾကမ္းခင္းေပၚသို႕ လဲက်သြားခဲ့သည္။ ဤသည္မွာ သူမတို႕ႏွစ္ေယာက္၏ ေနာက္ဆံုး မ်က္ႏွာခ်င္းဆိုင္ျခင္း ျဖစ္သည္။ ထိုအခ်ိန္မွစ၍ သူသည္ သူမကို တစ္စံုတစ္ရာ ေမးျမန္းျခင္းမရွိ၊ ေခ်ာ႕ေမာ့ ေဖ်ာင္းဖ်ျခင္းမရွိ။ မ်က္လံုးခ်င္းပင္ ဆံုၾကည့္ျခင္းမရွိ။ တကယ့္ သူစိမ္းတရံစာမ်ားသဖြယ္ ေရွာင္ဖယ္ေနခဲ့ၾကသည္။ သူမဘက္မွ တစ္ခုပိုသည္မွာ သူ႕အေပၚတြင္ လက္စားေခ်ခြင့္မရေသးေသာ ရန္သူတစ္ေယာက္သဖြယ္ တစ္စတစ္စ ပိုမို မုန္းတီးလာျခင္းျဖစ္သည္။ လက္စားေခ်၇မည့္ အခြင့္အေရးကို ေစာင့္ေနရင္း မုန္းတီးမႈမ်ားကို ရႏိုင္သမွ် စုေဆာင္ေန၇သူျဖစ္သည္။ သူ ဘယ္လိုျဖစ္မွ ငါ စိတ္ခ်မ္းသာမွာပါလိမ့္ .. သူ႕ကို ေပးရမည့္အျပစ္တို႕ကို တစ္ခုခ်င္းလိုက္၍ စဥ္းစားသည္။ သူမသည္ မိန္းမသားတစ္ဦးမွ်သာ ျဖစ္ေသာေၾကာင့္ ဤမွ် လြယ္ကူလိမ့္မည္မဟုတ္ပါ။ အခ်ိန္ဆိုသည္ကေတာ့ ေရာက္လာမွာပါပဲ။ သူ႕ႏႈတ္ခမ္းေပၚက သၾကားအုပ္ထားေသာ အဆိပ္မ်ားအတြက္ အခ်ိန္ေရာက္လာရမည္။ သူတို႕၏ ၾကိဳတင္စီစဥ္မႈမ်ားအတြက္ အခ်ိန္၊ သူမ ေပးအပ္ခဲ့ရေသာ အခ်စ္အတြက္ အခ်ိန္။ ငါ သူ႕ကို ယံုခဲ့မိတယ္..။ ဤအေၾကာင္းအခ်က္သည္ သူမအတြက္ တစ္သက္လံုး ယူက်ံဳးမရ ျဖစ္သြားေစရန္ လံုေလာက္၏။ သူမ၏ လင္ေယာက်္ားအေပၚတြင္ အထင္လြဲတတ္ေသာ အေလ့အထ လံုးဝမရွိ။ သူမေယာက်္ားသည္ ငယ္ရြယ္စဥ္ကတည္းက ရည္းစားမ်ားစြာ ထားခဲ့ဖူးသည္။ သူ႕ရည္းစားမ်ား မ်ားျပားလြန္းသျဖင့္ သူမမွတ္မိဖို႕မဆိုထားႏွင့္ သူကိုယ္တိုင္ပင္ တစ္ခါတစ္ရံ နာမည္စအ္းစားမရေအာင္ ေမ့ေလ်ာ႕တတ္သည္။ တစ္ခါတစ္ရံ သူမ သိထားေသာ သူ႕ရည္းစားေဟာင္း တစ္ေယာက္တေလႏွင့္ သူမတို႕ စံုတြဲ လမ္းမွာ ၾကံဳဆံုလွ်င္ သူအေနခက္ေလမလား..ဟု သူ႕ကို အရိပ္တၾကည့္ၾကည့္ ေနရာက.. "ေမာင္ .. ဟိုမွာ ေမာင့္ေကာင္မေလးမဟုတ္လား၊ ႏႈတ္ဆက္လိုက္ဦးေလ"ဟု သူမက စတင္လမ္းဖြင့္ေပးခဲ့သည္။.

Monday, January 14, 2008

အက္ဆစ္တစ္ခြက္(၃)

လက္ဖ၀ါးကို လက္ဖမိုးျဖစ္ေ အာင္၊ လက္ဖမိုးကို လက္ဖ၀ါးျဖစ္ေအာင္ ေျပာတတ္လြန္းေသာသူ႕ေခ်ပခ်က္မ်ားျဖင့္ သူ႕အျပစ္တို႕ကို လွပေအာင္ တန္ဆာဆင္လိမ့္ဦးမည္။ "မဟုတ္ဘူးေလ၊ကိုယ့္ကိုစိတ္ေကာက္တယ္ဆိုရင္လဲ ကိုယ္ဟာ ဘာအျပစ္နဲ႕ တရားစြဲခံသင့္တယ္ဆိုတာေတာ့ ေျပာျပပါဦး၊ အခုကိုယ့္အျဖစ္က ဘာမွန္းညာမွန္းမသိရ၊ ေနစမ္းပါဦး၊ အခုကိစၥက ကိုယ့္အလုပ္နဲ႕ဆိုင္သလား၊ကိုယ့္အေပါင္းအသင္းနဲ႕ ဆိုင္သလား၊ ဒါမွမဟုတ္ ေငြေၾကးနဲ႕ ဆိုင္သလား" ခ်စ္ျခင္းေမတၱာနဲ႕ ဆိုင္တာ .. ဟုသာစိတ္ထဲကသာ ေျပာမိသည္။ သူမရင္ထဲမွာ တလွပ္လွပ္ မူးေနာက္လာ၏။ ဖယ္စမ္းပါ။ ယခင္က

သူမတိမ္းမူးခဲ့ရေသာ သူ႕ကိုယ္နံ႕သည္ ယခုအခ်ိန္တြင္ သူမအတြက္ စက္ဆုပ္ရြံရွာဖြယ္ရာ အတိ ျဖစ္လာခဲ့၏။ကၽြန္မကိုမထိနဲ႕ဟူေသာ စကားကို ေျပာပစ္လိုက္ဖို႕ပင္လွ်င္ မိမိႏႈတ္ခမ္းကို ႏွေျမာေနသည္။ တကယ္ေတာ့ကၽြန္မဟာ အလွည့္စားခံလိုက္ရတာပဲ။ ကၽြန္မရဲ႔ ခ်စ္တတ္တဲ့ စိတ္ကို ရွင္က လွည့္စားျပီး ယူလိုက္တာပဲမဟုတ္လား။ ၾကည့္စမ္းပါဦး။ သူမ တစ္ႏွစ္တိတိ လိမ္ညာခံခဲ့ရတာပါလား။ သူတို႕ႏွစ္ေယာက္က ငါ့ကိုဟားတိုက္ရယ္ေနၾကမွာေပါ့။ စီမံကိန္းေတြ အထပ္ထပ္ ခ်ထားတဲ့ ဇာတ္ကြက္တစ္ခုထဲမွာ ငါဟာ သူတို႕ၾကိဳးဆြဲရာေပ်ာ္ေပ်ာ္ရႊင္ရႊင္ က ေနခဲ့တဲ့ အရုပ္တစ္ခုေပါ့။ သူမကို သခ်ၤာတစ္ပုဒ္ပမာ သူတို႕ တြက္ခ်က္ေအာင္ျမင္ခဲ့သည္။သူမ ထိန္းခ်ဳပ္ထားႏိုင္စြမ္း မရွိေတာ့ေသာအခါ တစ္ခ်က္ႏွစ္ခ်က္ ရိႈက္ငင္၍ မ်က္ရည္မ်ားလိမ့္ဆင္းက်သြားေတာ့သည္။ သူ႕ထံမွ ပင့္သက္ရိႈက္သံကို သဲကြဲစြာ ၾကားလိုက္ရေလသည္။

"ေျပာျပမွေပါ့ကြာ၊ အခုလို ငိုေနေတာ့ အခ်စ္ပဲ ပင္ပန္းမွာပဲ၊ ေလွ်ာ့လိုက္ပါ၊ နည္းနည္းေလးျဖစ္ျဖစ္ေလွ်ာ့လိုက္စမ္းပါ မိုးရယ္" သူက သူမပါးျပင္ေပၚမွ မ်က္ရည္တို႕ကို အသာအယာေလး ဖယ္ရွားေပးသည္။ရွည္လ်ားေႏြးေထြးေသာ သူ႕လက္ေခ်ာင္းမ်ား၏ ပြတ္သပ္မႈကို ဟိုတုန္းကေတာ့ သူမႏွလံုးသားထဲမွမူးယစ္သြားေအာင္ တမ္းမက္ခဲ့ဖူးသည္။ ယခုအခ်ိန္တြင္ သူ႕လက္မ်ားကို ပုတ္ထုတ္ဖယ္ပစ္လိုက္ရင္းေအာ္ဂလီဆန္လာသည္။ သြား .. ငါ့အသားနဲ႕ ထိဖို႕အထိ မသန္႕ရွင္းဘူး။ ခါးသီးေသာ ခံစားမႈျဖင့္ တစ္ကိုယ္လံုးတုန္ယင္လာသည္။ "မငိုနဲ႕မိုးရယ္၊ လာ .. ခဏေလး ခုတင္ေပၚမွာ လွဲအိပ္လိုက္၊ နည္းနည္း နားလိုက္ပါဦး၊ေတာ္ၾကာ မိုးဗိုက္ထဲက ေမာင့္သားေလး မ်က္လံုးတစ္Aား ျပဴးေနလိမ့္မယ္ .. သိလား၊ မိုးငိုေနရင္ေလ" ေမာင့္သားေလး .. ထိန္းခ်ဳပ္ထားေသာ ခံစားမႈသည္ စုျပံဳ၍ ေပါက္ကြဲသြား၏။ သူမနားထဲမွာ က်ယ္ေလာင္ေသာဆူညံသံျဖင့္ တုန္ခါသြားသည္။ ပခံုးေပၚမွ သူ႕လက္ကို ဖယ္ထုတ္၍ အတတ္ႏိုင္ဆံုး ၾကင္နာဟန္ေဆာင္ထားေသာသူ႕မ်က္ႏွာကို တစ္သက္လံုးမွတ္မိေအာင္ ၾကည့္သလို ရြံရွာစက္ဆုပ္စြာ ၾကည့္လိုက္ေသးသည္။ ထို႕ေနာက္ဘယ္တုန္းကမွ မျဖစ္ေပၚဖူးေသာ ေဒါသစိတ္ႏွင့္အတူ သူ႕မ်က္ႏွာကို ရွိသမွ် အင္အားျဖင့္လႊဲရိုက္ပစ္လိုက္ေတာ့သည္။ သူ႕ပါးျပင္ႏွင့္ သူ၏ လက္ဖ၀ါး ထိမိသံသည္ ထင္ထားသည္ထက္ ပိုမိုက်ယ္ေလာင္ေနသည္။

အက္ဆစ္တစ္ခြက္ (၂)

ပို၍ဆိုးသည္မွာသူမထံမွဘာအေၾကာင္းျပခ်က္ကိုမွသူမရရွိျခင္းပင္ျဖစ္သည္။ သူသည္ေလးငါးရက္ခန္႕ေတာ့ သူမကို လိုက္လံေခ်ာ႕ေမာ့၍ အေၾကာင္းရင္းကို ေမးျမန္းေနခဲ့ေသးသည္။ ရုတ္တရက္ၾကီး စကားမေျပာေတာ့ဘဲ ေရွာင္ဖယ္သြားေသာ သူမကို သူ တအံ့တဩၾကီးျဖစ္ေနခဲ့သည္။ ဘာျဖစ္တာလဲ၊ ဘာျဖစ္တာလဲ အဖန္တလဲလဲ ေမးရေသာအေမးကို သူ စိတ္ကုန္သြားမွာ ေသခ်ာသည္။ သူမတို႕ႏွစ္ဦး၏ ေနာက္ဆံုးေန႕ရက္မွာ ရံုးပိတ္ရက္ တစ္ညေနျဖစ္သည္။ "ေနစမ္းပါဦး၊ မင္းအေနနဲ႕ ကိုယ့္ကို ဘာမွမေျပာဘဲ ခုလိုစိတ္ေကာက္ပစ္လိုက္ရင္ တို႕ႏွစ္ေယာက္ၾကားက ျပႆနာျပီးသြားျပီလို႕ ယူဆသလား" 'စိတ္ေကာက္' ဟူေသာစကားကို သူမဘက္က မေက်နပ္ေသာ္လည္း စကားတစ္ခြန္း ျပန္ေျပာရမွာ ၇င္ေလးေနေသာေၾကာင့္ အသာအယာ ျငိမ္သက္ေနခဲ့သည္။ "ေျပာစမ္း .. ေျပာစမ္း" စိတ္တိုတတ္ေသာ သူ႕ထံုးစံအတိုင္း သူမကို ဆြဲေဆာင့္လႈပ္ယမ္း၍ ေမးေသာအခါလည္း အတတ္ႏိုင္ဆံုး မိမိႏႈတ္ခမ္းတို႕ကို ထိန္းခ်ဳပ္၍ မ်က္ရည္မက်ေအာင္ အားတင္းထားခဲ့သည္။ မ်က္ရည္လံုးဝမက်ေစရ။ သူကေတာ့ ဝမ္းနည္း၍ က်သည့္ မ်က္ရည္ဟဳ ထင္လိမ့္မည္။ အသည္းႏွလံုးထဲက ဦးေႏွာက္ထဲက စိမ့္၍ ထြက္ေသာ ခါးသီးမုန္းတီးမႈသည္လည္း မ်က္ရည္က်ေစတတ္ေၾကာင္း သူ သိမည္မထင္ပါ။ "အနည္းဆံုး မင္းကိုယ့္ကို ဘာလို႕စကားမေျပာခ်င္ေတာ့တာလဲ ဆိုတာေတာ့ ေျပာျပရမွာေပါ့၊ ကဲ .. မင္းစကားမေျပာဘူးလို႕ ဆံုးျဖတ္ထားတယ္ဆိုရင္ စာနဲ႕ေရးျပ၊ ဟုတ္လား" သူမ ေခါင္းယမ္းျခင္းအမႈကိုပင္ ျပဳလုပ္မျပခဲ့ေသာအခါ သူအေတာ္ စိတ္တိုသြား၏။ ထို႕ေနာက္ အတတ္ႏိုင္ဆံုး ခ်ဳပ္တည္းထားရေသာ သည္းခံစိတ္ရွည္မႈျဖင့္ သူမရပ္ေနေသာ ျပတင္းတံခါးဝတင္ အတူယွဥ္တြဲ၍ မတ္တတ္ရပ္လိုက္ေလသည္။ သူမ၏ ပုခံုးႏွစ္ဘက္ကို အႏူးညံ့ဆံုး လႈပ္ရွားမႈျဖင့္ ဖြဖြေလးကိုင္၍ သူမကို နမ္းရန္ ၾကိဳးစားသည္။ "ခ်စ္ကလဲကြာ စိတ္လဲ တစ္ခါမွ မေကာက္ဘူးပဲနဲ႕၊ ဘာျဖစ္လို႕ ေမာင့္ကို စိတ္ဆင္းရဲေအာင္ လုပ္ခ်င္ရတာလဲ၊ ေမာင္ငိုတာကို ျမင္ခ်င္သလား၊ ဟုတ္လး၊ ေမာင့္အေပၚမွာ ဘာမေက်နပ္တာရွိလဲ .. ေျပာ၊ ဘာလိုခ်င္လဲ ေျပာ၊ မေျပာဘဲနဲ႕ အဲဒီလို လုပ္ေနရင္ ေမာင္တို႕ႏွစ္ေယာက္လံုး စိတ္ဆင္းရဲရံု ရွိမွာေပါ့" သူ႕ရင္ခြင္တြင္းသို႕ ေရာက္လုနီးပါး ျဖစ္ေနေသာ ကိုယ္ခႏၶာကို ဇြတ္ရုန္း၍ ထြက္လိုက္သည္။ ခါးသက္ေသာ အရသာျဖင့္ လက္ဖ်ားေျခဖ်ားမ်ား ေအးလာျပီး တရိပ္ရိပ္တက္လာေသာ ေဒါသေငြ႕တို႕ကို ထိန္းခ်ဳပ္မ်ိဳခ်ပစ္ေနရေသာအခါ ရင္မွာ အဆမတန္ ဆို႕နင့္ေနသည္။ အင္မတန္ ဟန္ေဆာင္ေကာင္းတဲ့လူ။ မိန္းကေလးတစ္ေယာက္ ယံုၾကည္ေအာင္ အင္မတန္ အေျပာေကာင္းတဲ့လူ။ သူမတို႕ႏွစ္ဦးအၾကားရွိ ျပႆနာကို ဖြင့္ေျပာစြပ္စြဲလိုက္လွ်င္ သူက လွပေသာလိမ္လည္မႈမ်ားျဖင့္ ခ်ိဳသာစြာ ျငင္းဆိုေတာ့မည္။

Sunday, January 13, 2008

အက္ဆစ္တစ္ခြက္(၁)

ေလခၽြန္သံ ခပ္သဲ့သဲ့သည္ ေဆာင္းေလးႏွင့္အတူ တရုတ္ကတ္မွန္မ်ားအ ကားမွ တိုး၀င္လာ၏။ ထိုအခါ နံ၇ံရွိ တိုင္ကပ္နာရီကို အမွတ္မထင္ ေမာ့ၾကည့္ရင္း ေမာင္ျပန္လာတာဟု လႊတ္ခနဲ ေတြးမိသြား၏။ အုိ .. ငါ့ႏွလံုးသားထဲက ျမတ္ျမတ္ႏိုးႏို္းေခၚတဲ့ 'ေမာင္'ဆိုတဲ့ စကားဟာ သူနဲ႕လံုး၀ မတန္ပါဘူး။ ဒါကို ခဏခဏ သတိထားစမ္းပါ။ ၾကည့္စမ္းပါဦးး၊ ည ၁၂ နာရီခြဲဆိုတာ ေယာက်္ားတစ္ေယာက္ ေဖာက္ျပန္ဖို႕ အေကာင္းဆံုးအခ်ိန္ ျဖစ္မွာေပါ့။ ထိုအခိုက္အတန္႕မွာပင္ ျခံဝန္းတံခါးႏွင့္ ဆက္သြယ္ထားေသာ ႏိုင္လြန္ၾကိဳး၏ လႈပ္ရွားမႈေၾကာင့္ဧည့္ခန္းမွာ ခ်ိတ္ဆြဲထားသည့္ သံစံုေခါင္းေလာင္းကေလးမ်ား အသံထြက္ေပၚလာသည္။ ငါ .. သူ႕ကို မ်က္ႏွာခ်င္း ဆိုင္ရဦးမွာပါလား။

ဟိုတုန္းက ျမတ္ျမတ္ႏိုးႏိုး ခ်စ္ခင္စံုမက္ခဲ့ေသာ မ်က္ႏွာသည္ ယခုေတာ့ ခါးသီး နာၾကည္းဖြယ္ရာ ျဖစ္လာခဲ့ျပီ။ သူ႕မ်က္လံုး သူ႕ႏႈတ္ခမ္းတို႕ကို ပူေလာင္ေသာ မုန္းတီးမႈွႏွင့္ ျမင္ေနရဦးမည္။ အမွန္ေတာ့ အခန္းထဲမွာ တံခါးပိတ္ျပီး ေနဖို႕ေကာင္းတာပဲ၊ ျခံတံခါးကို သူမ ဖြင့္မေပးေတာ့တာ ၾကာျပီ။ သူ႕တပည့္ကေလး ဖြင့္ေပးေနက်ျဖစ္သည္။ သို႕စဥ္လ်က္ သူမသည္ ဧည့္ခန္းရွိ ပက္လက္ကုလားထိုင္တြင္ ထိုင္ရင္း၊ စာအုပ္တစ္ခုခုကို ဖတ္ရင္း သူအိမ္ျပန္ခ်ိန္ ေစာင့္ၾကည့္ေနက် ျဖစ္သည္။ မုန္းတီးမႈမ်ား ျပည့္လွ်ံံလာေသာအခါ ေျမႏွင့္ဖိနပ္ ထိမိေသာ ေျခသံပင္လွ်င္ နာၾကည္းဖြယ္ရာ ပါပဲလား။ သူသည္ ၀တၳဳစာအုပ္ကို ငံု႕ၾကည့္ေနေသာ္လည္း မ်က္စိေထာင့္မွ ရိပ္ခနဲ သူ၀င္လာသည္ကို ျမင္ရ၏။ အခါတိုင္း ရက္မ်ားကဲ့သို႕ပင္ သူ တိုက္အိမ္ သံတံခါးကို အသံျမည္ေအာင္ ၾကမ္းတမ္းစြာ ဆြဲပိတ္၏။ ေမွ်ာ္လင့္ထားေသာ အသံျဖစ္ပါလ်က္ ရုတ္တရက္ က်ယ္ေလာင္ေသာ တံခါးပိတ္သံေၾကာင့္ သူမ ထိတ္ခနဲ ရင္ခုန္သြားသည္။

သူမအနီးမွ ျဖတ္ေလွ်ာက္ေသာအခါ သမံတလင္းေပၚ ရွဴးဖိနပ္ရွပ္တိုက္သံမွာ လိုအပ္သည္ထက္ ပိုမိုက်ယ္ေလာင္ေန၏။ ေလွကားေျခရင္းမွာ သူဖိနပ္ခၽြတ္ျပီး ဖိနပ္တို႕ကို အုတ္နံရံသို႕ ကန္ေပါက္ပစ္လိုက္သည္။ သူမ ႏွလံုးဆီမွ ေအာင့္သြား၏။ သူ ေလွကားမွ တဒိုင္းဒိုင္းအသံျမည္ေအာင္ ေျပးတက္သြားသည္။ နာရီစက္သံမွလြဲ၍ တိတ္ဆိတ္ ျငိမ္သက္လြန္းေသာ ပတ္၀န္းက်င္ေၾကာင့္ သူ႕ေျခသံမွာ အဆမတန္ ျပင္းထန္ေနသလို ရွိသည္။ သူဟာ နဂိုတည္းက ေျခသံၾကမ္းတမ္းတာပါပဲေလ ဟု ေဖာ့ေတြးေသာ္လည္းမရ။ ဒါ င့ါကိုနာက်ည္းစိတ္ေတြနဲ႕ ရိုင္းစိုင္းသြားတာပဲ .. ဟု ထင္လာသည္။ ေဘာင္းဘီ၀တ္ထားေသာေၾကာင့္ ပုဆိုးခတ္သံကို က်ယ္ေလာင္စြာ မၾကားရတာတစ္ခုကိုေတာ့ စိတ္သက္သာေစပါသည္။ ဒါေတာင္မွ ပ်ဥ္ခင္း ၾကမ္းျပင္ေပၚမွာ သူလမ္းေလွ်ာက္သြားသံ၊ သူမဦးေခါင္းအေပၚ တည့္တည့္ရွိ သူမတို႕ႏွစ္ဦးး၏ အခန္းဆီမွ ေသတၱာဖြင့္သံပိတ္သံ၊ ၾကမ္းျပင္ေပၚသို႕ ေခါင္းဘီး (သို႕မဟုတ္) ခါးပတ္တစ္စံုတစ္ခု လြတ္က်သံ အသံမ်ိဳးစံုကို ၾကားေနရသည္။ ဤကဲ့သို႕ စိတ္ညစ္ညဴးမႈမ်ားျဖင့္ ဘ၀တစ္သက္လံုး ေနသြားရေတာ့မလား။ ေတြးမိေသာအခါ နာက်ဥ္ေသာရင္သည္ မြန္းက်ပ္၍လာ၏။ ႏွစ္ေယာက္တည္းရွိေသာ အိမ္တြင္ တစ္ေယာက္ႏွင့္တစ္ေယာက္ စကားမေျပာၾကေသာအခါ စိတ္ဆင္းရဲမႈကို ထြက္ေပါက္ရွာေပး၍ မေတြ႔ဘဲ ျဖစ္ေနသည္။

Friday, January 11, 2008

ငါ မင္းကိုခ်စ္တယ္

ငါ မင္းကိုခ်စ္တယ္...
ေသဆုံးျခင္းကင္းတဲ ့ခ်စ္ျခင္းေတြၾကား
ငါ့၀ိညာဥ္နဲ ့အတူ ေသဆုံးလဲက် ခ်စ္ေနမယ္၊၊

ဒါေပမယ္ ့..ရင္မွာစုိးထိတ္ ေၾကာက္ရႊံအခ်စ္မ်ိဳး
မင္းရင္မွာ ၾကာရွည္မထားပါနဲ ့၊၊
ဒီလုိအခ်စ္ ငါထပ္ေပးဖုိ ့ ဆႏၵမဲ့ခဲ့ျပီ။။

ငါမင္းကို ခ်စ္တယ္...
ေမွ်ာ္လင့္ျခင္းမရွိ၊ စကားလုံးမသိ္တဲ ့
ရွက္စိတ္မွုကင္း မနာလုိျခင္း ျဖစ္ခ့ဲတယ္။

ဒါေၾကာင္ ့ရုိးရုိးရွင္းရွင္း၊အျပစ္ကင္းတဲ ့
ခ်စ္ျခင္းမ်ိဴးနဲ့ ငါခ်စ္ေနေတာ့မယ္ ၊၊

ဒိလုိအခ်စ္ ထပ္မျဖစ္ေအာင္
ဘုရားသခင္ထံ၀ပ္ဆင္း ခြင့္ျပဳျခင္းကို
ေတာင္းဆုိေပးပါ ့မယ္၊၊

ဇန္န၀ါရီ ..<<11>>08

Thursday, January 10, 2008

လြတ္ေျမာက္ျခင္းလမ္းစ


ဘ၀တစ္သက္တာအတြက္ ၊ဆင္ျခင္ဆုံးျဖတ္
၀မ္းေရးအတြက္ ၊တစ္ရက္စာဖူလုံေရး၊
ေတြေ၀စဥ္းစားရင္း လက္ခ်ိဳးလုိ ့ေရတြက္
လခထုက္ရက္။

လူမွုေရးတစ္ဖက္၊အေၾကာင္းမ်ိဳးအတြက္
လက္ဖက္ရည္ဆုိင္ထုိင္၊အိတ္ထဲက စိုက္ရွင္း
လူေရွ ့သူေရွ ့၊မ်က္နွာခ်ိဳျပ
ကြယ္ရာၾကရင္၊မ်က္ႏွာကတင္း
ခ်ပ္ေနတဲ ့အိတ္ကိုစမ္းရင္း။

ေကာင္းေကာင္းဆုိးဆုိး၊ေၾကာင္းမ်ိဳးမ်ိဳးနဲ ့
ေၾကာင္းမ်ိဳးေ၀ဖန္၊ေလာကဓံမွာ
ေနရာတကာရုိက္စား၊မုသာ၀ါဒေတြမ်ား၊၊၊

ေၾသာ္....... ေလာဘတရား
ေဒါသတရား
ေမာဟတရား............၊၊၊

ၾကမၼာရုိင္းစုိင္း၊ဘ၀မုန္တုိင္း၀ယ္
တရားသုံးပါး၊
ထုိသုိ ့မ်ားမွ
ငါ.......... ဘယ္ေတာ ့မ်ား လြတ္ေျမာက္ႏုိင္ပါ့မလဲ။။။။။။။။။။။
၁၂၊ဇြန္၊၂၀၀၃ >သင္တန္းတစ္ခု အမွတ္တရ<

Tuesday, January 8, 2008

ရင္ခုန္သံခ်င္း

ရင္ခုန္သံခ်င္းခင္းတာမို ့ ဒီစစ္ပြဲမွာ
ဓားလွံေတြမလုိပါဘူး ။။

ေလာကမွာ အခ်စ္တတ္ဆုံးသူတဲ ့..
အဲဒါ ဘယ္သူျဖစ္မွလဲ။။

အင္း.....ဒါဟာမိန္းမလွတစ္ေယာက္ရဲ ့
စြန္ ့စာခန္းလုိ ့ေခၚခ်င္ေခၚႏူိင္တယ္။

ကဲ ...ထၾကည္ ့စမ္း
မနက္ခင္းဆီမွာ ျပတင္းတံခါးဖြင္ ့လုိက္

အျပဳံးေတြ ေဆြးေဆြးရဲရဲ ဖြင္ ့လုိ ့ရင္ဖြင္ ့ၾကိဳေနတဲ ့
ႏွင္းဆီလမ္းေပၚ
သူမ ....တစ္လွမ္းခ်င္းေလွ်ာက္လာျပီ။။

အေမွာင္ထုရဲ ့ လွန္ ့ေနၾက အသံဟာ ရုတ္ခ်ဥ္းဆြြံ ့အ ..
လိပ္ျပာက ၾကိဳးနဲ ့ ဆည္းဆာသစ္ကို ပ်ိဳးခဲ ့တယ္။။

ျပီးေတာ ့ ..
သူမ ႏွုတ္ခမ္းဆီက တုိးတုိးညွင္းညွင္း
´အရင္လုိ ေဆာင္းရာသီ အလြမ္းနဲ ့ ငါ ့ကို
ဒီတခါ ရင္ေငြ ့နဲ ့ေႏြးေစ လိမ္ ့မယ္တဲ ့´ ...

ဦးေအာင္သင္းရဲ ့ အေမြ

ဒီေန့ေတာ ့ဗ်ာ ပ်င္းပ်င္းရွိတာ နဲ ့ ဘာရယ္မဟုတ္ ဦးေအာင္သင္းရဲ ့အေမြဆုိတဲ ့စာအုပ္ေလးကို ေကာက္ဖတ္လုိက္မိတယ္ ..ဒီကဗ်ာေလးေတြေတာ ့ ႏွစ္သက္သြားတာနဲ ့ ေကာက္ေရးလုိက္တာ ကဗ်ာေလးက ရုိးရွင္းေပမယ္ ့ အရမ္းႏွစ္သက္စရာေကာင္းပါတယ္၊ မာဂရက္ဂၽြန္စတုန္း ဂရပ္ဖလင္ ကသူသားေလးအတြက္ေရး စပ္ထားတာကို ဆရာ ေအာင္သင္းကဘာသာျပန္ထားတာ.မိခင္တစ္ေယာက္ ရဲ ့ေမတၱာေလးဆုိပါေတာ ့ အေမ့ ကုိသတိရသြားျပီး..ဒီကဗ်ာေလး ကို ေကာက္တင္လုိ္က္ပါတယ္ .ကဗ်ာေလးက

သားခ်စ္သုိ ့

သားေလးရယ္
သားေလးဘ၀ဟာ ေမေမ ့ဘ၀
သားေလးအဲဒါသိပါေစ ။။

ေမေမ ့ဟဒယႏွလုံးသား
သားကေလးနဲ ့ဖြဲ ့စည္းထား
သားေလးအဲဒါသိရဲ ့လား။။

ေမေမႏွလုံးသား ကို ထိပါးေစသည္
သားေလး´မွတစ္ပါး အျခားမရွိျပီ´
ေမေမႏွလုံးသား ျမဴးၾကြားေစသည္
သားေလး´မွတစ္ပါးအျခားမရွိျပီ´

ငါ့သားေလးရဲ ့နာမည္တြင္
အစြန္းမွဲ ့ေျပာက္ထင္လုိက္ရင္
ေလာကၾကီးက ခ်က္ျခင္း အျပစ္ျမင္
´မေအ့သား မေအလုိပင္´လုိ ့
ေမေမ ့ကိုပင္ ဆုိမွာမ်ား
သားေလးသိရဲ ့လား ၊၊

သားရဲ ့၀တၱရားေဆာင္မည္လား
ကမာၻၾကိးကို ေမေမ ့အပါး
၀ပ္စင္းလာေအာင္ တြန္းလုိက္သား။

´ဗိဇာမွန္လုိ ့ အပင္သန္´
ဆုိၾကမည္အမွန္
´အဖိုးတန္တဲ ့သားေယာက်ၤား
မေအတူတ ဲ ့ အေမ့သား ´။။။

Thursday, January 3, 2008

ၾကယ္ေၾကြည

ၾကယ္ေၾကြည
လူေတြက ေျပာတယ္
ၾကယ္ေၾကြရင္ ဆုေတာင္းလုိက္
မင္းဆုေတာင္း ျပည္႔လိမ္႔မယ္တဲ႔

အတိအက်ေတာ႔ မသိခဲ႔ပါဘူး
တစ္ခါတစ္ေလမွာ ရင္ထဲသိပ္တင္းၾကပ္လာရင္
မွတ္မွတ္ရရ ေကာင္းကင္ၾကီးကုိ ေမာ႔ၾကည္႔မိခဲ႔ဖူးတယ္

ၾကယ္ေလးေတြ စုံလင္ေနတဲ႔ အခ်ိန္မွာ
ကုိယ႔္ရဲ႔ မျဖည္႔ဆည္းႏုိင္တဲ႔ ဆုေတာင္းကုိ အသင္႔ျပင္ထားရင္း
ဘယ္အခ်ိန္မွာ ၾကယ္တစ္ပြင္႔ ေၾကြလြင္႔မလဲလုိ႔

မေအးခ်မ္းတဲ႔ စိတ္သႏၱာန္နဲ႔ ကၽြန္ေတာ္ ေစာင္႔ဆုိင္းေနခဲ႔ဖူးတယ္.
ရင္ဘတ္ထဲမွာေတာ႔ အတၱေတြ ကဆုန္စုိင္းေနခဲ႔တာေပါ႔
ၾကယ္မေၾကြခဲ႔ရင္ကုိပဲ ေဒါသက ျဖစ္ခဲ႔လုိက္ေသးတယ္.

ၾကယ္ေပါင္းမ်ားစြာ ေၾကြခဲ႔ၾကပါတယ္.
ကၽြန္ေတာ္လည္း ဆုေပါင္းမ်ားစြာ ေတာင္းခဲ႔ဖူးပါတယ္
ဆုေတာင္းေတြ ျပည္႔ခဲ႔လား မျပည္႔ခဲ႔ဘူးလား

ဒါေတာ႔ ကၽြန္ေတာ္မမွတ္မိေတာ႔ဘူး
ေအာင္ျမင္မႈကုိရတဲ႔အခါမွာ
ငါေတာ္လုိက္တာလုိ႔ ကၽြန္ေတာ္လက္မေထာင္ခဲ႔မိေပမယ္႔

ဆုံးရႈံးမႈေတြ ရုိက္ခတ္လာခဲ႔တဲ႔ အခ်ိန္မွာေတာ႔
ၾကယ္ေၾကြဆုေတာင္းက ဘာလုိ႔ မျပည္႔ခဲ႔တာလဲလုိ႔
မရွိေတာ႔ျပီျဖစ္တဲ႔ ၾကယ္ေလးကုိ အျပစ္တင္ေနခဲ႔မိေသးတယ္.

မေဟာင္းႏိုင္တဲ႔ ဆုေတာင္းေတြ အမ်ားၾကီးထဲမွာ
ရွက္စရာေကာင္းလုိက္တဲ႔ အခ်က္က
ေၾကြသြားရွာတဲ႔ ၾကယ္ေလးအတြက္
တစ္ခါမွ ဆုမေတာင္းေပးခဲ႔ဖူးတာပဲ.

ေဩာ္…
ကၽြန္ေတာ္တစ္ေယာက္ အတၱေတြနဲ႔ လုံးပန္းေနခဲ႔လုိက္တာ
ဆုေတာင္းတာေတာင္မွ အနစ္နာခံေၾကြေပးရရွာတဲ႔
ၾကယ္ပြင္႔ေလးကုိ သတိမရခဲ႔မိဘူး..
ကၽြန္ေတာ္မရွက္သင္႔ဘူးလားဟင္…

ဟုတ္တယ္
ကၽြန္ေတာ္ရွက္တယ္.
ရွက္တာထက္ပုိသြားတာ တစ္ခုရွိေသးတယ္
ကၽြန္ေတာ္ စိတ္မေကာင္းဘူး..

ၾကယ္ဆုိတာ ေကာင္းကင္ထက္မွာ တင္႔တယ္စြာ ေနရာယူထားတာပါ.
သူေၾကြသြားရင္ ေကာင္းကင္ၾကီးလည္း အလင္းေရာင္တစ္ခ်ိဳ႔ ဆုံးရႈံးသြားခဲ႔ရတာပဲ.
ဒီၾကယ္ေလးကို မီွျပီး ျဖစ္ေပၚေနတဲ႔ ေလာကဓာတ္တစ္ခ်ိဳ႔လည္း

နည္းနည္းေတာ႔ ယိုယြင္းသြားၾကမွာ အမွန္ပဲ.
ကၽြန္ေတာ္႔လုိ အတၱအခုိးအလွ်ံေတြ ျပည္႔ေနတဲ႔ လူသားတစ္ေယာက္ကေတာ႔
ၾကယ္ေၾကြတာေတာင္မွ အျမတ္ထုတ္ခ်င္ေနေသးတယ္

လူဆုိတာ ေျပာင္းလဲတတ္ရမယ္ေလ.
ဘ၀ဆုိတာ ကဇာတ္ခုံတစ္ခုလုိ႔ ေျပာၾကေပမယ္႔
ကျပသူေတြကေတာ႔ ၾကိဳတင္ေရးထားျပီးသား ဇာတ္ညႊန္းကုိ ကျပေနတာမဟုတ္ဘူး

တစ္ခါတစ္ရံမွာ ဇာတ္ညႊန္းေရးဆရာရဲ႔ အလုိက် ကျပခဲ႔ရေပမယ္႔
ကုိယ္ရုန္းထြက္ႏိုင္တဲ႔ တစ္ေနရာမွာေတာ႔ ကုိယ္ပုိင္ဒုိင္ယာေလာ႔ဂ္ေတြနဲ႔
ကုိယ္႔ဘ၀ကုိ လြတ္ေျမာက္ရာ ဆဲြေခၚသြားႏုိင္ဖုိ႔ လုိတယ္…

ပညာရွင္တစ္ေယာက္က ေျပာခဲ႔ဖူးတယ္
လူဆုိတာ နိဂုံးေကာင္းရမယ္တဲ႔…
ကၽြန္ေတာ္ နိဒါန္းမလွခဲ႔ပါဘူး

ဒါေပမယ္႔ နိဂုံးေတာ႔ ေကာင္းခ်င္တယ္.
ကၽြန္ေတာ္႔ရဲ႔ ေသြးသားထဲက အတၱေတြကို
ျဖည္းျဖည္းခ်င္း ေဖာက္ထုတ္ျပီး
သန္႔စင္ပစ္ခ်င္တယ္.

အကုန္ေတာ႔ မေဖာက္ထုတ္ႏုိင္ေသးဘူး
ဘာလုိ႔လဲဆုိေတာ႔
တစ္ခ်ိဳ႔အတၱေတြကုိ ကၽြန္ေတာ္လုိအပ္ေနေသးတယ္ေလ.

ေၾကြသြားတဲ႔ ၾကယ္ေလးေတြကုိ ႏွေျမာလုိက္တာ
ကၽြန္ေတာ္ ဒီည ေကာင္းကင္ျပာၾကီးကုိ ေမာ႔ၾကည္႔ေနမိျပန္ပါတယ္.
ေမွ်ာ္လင္႔ျခင္းေတြနဲ႔ စုိးရြံ႔ျခင္းေတြကို မ်ဥ္းျပိဳင္တစ္ဖက္ဆီမွာ ထားျပီးေတာ႔ေပါ႔

စုိးရြံ႔တာက ၾကယ္ေလးေၾကြသြားမွာကုိပဲ
ေမွ်ာ္လင္႔တာကေတာ႔ ၾကယ္ေၾကြခ်ိန္မွာ ကၽြန္ေတာ္ဆုတစ္ခုကုိ
ပုိင္ပုိင္ႏုိင္ႏုိင္ ေတာင္းမိဖုိ႔ပဲ..

အုိးးးးးးးးးးးးး
ၾကယ္ျဖဴေလးတစ္ပြင္႔ ေ၀႔ခနဲ
ေကာင္းကင္ရင္ခြင္ထက္က လြင္႔စဥ္က်လာတယ္.

မ်က္စိအစုံကုိပိတ္လုိ႔
လက္ညိႈးနဲ႔ လက္ခလယ္ေလးကုိ ထပ္လုိ႔
ကၽြန္ေတာ္ဆုေတာင္းလုိက္ခဲ႔မိတယ္….

ၾကယ္ေလးရယ္..
မင္းေနာက္ဘ၀မွာ ဒီ႔ထက္ ပုိေတာက္ပပါေစ
ဒါေပမယ္႔ အေၾကြမေစာပါေစနဲ႔ေနာ္

ဘ၀ရထား

ဘ၀ရထား

ခုတ္ေမာင္းေနတဲ့ ရထားမွာ
ဘူတာေတြ တစ္ခုမက ရွိတာပဲေလ။
ဘူတာ မွားရပ္မိတဲ့ ရထားတစ္စင္း အျဖစ္
ကိုယ္....အလင္းမဲ့ခဲ့ဖူးတယ္။

တစ္ခါဆို ဆိုသေလာက္ ပါပဲ
တစ္ဘ၀စာလံုး အငိုမ်က္ရည္ ေတြစိုလို႕။
ႏွလံုးသား အတြက္ အလင္းဆိုတာ
အမွားမကင္းတဲ့ ရထားတစ္စင္းလိုပါပဲ။

မွန္ကန္္တဲ့ ဘူတာ အေရာက္
ေနာက္မက်ေအာင္ ခရီးျပင္းနွင္
ဘ၀အတြက္ ျပင္ဆင္ရဦးမွာပဲေလ။
ႏွလံုးသားဟာ ဘ၀ရဲ႕ တစ္စိတ္တစ္ပိုင္း ေလးပါကြယ္.

သူေၾကာင္ ့

ေသခ်ာပါတယ္...
သူ႕ေၾကာင့္သာ မဟုတ္ခဲ့ရင္...
ပရိယာယ္ကင္းတဲ့ အျပံဳးႏွင့္
အရွံဳး အနိဳင္ မရွိတဲ့ ေမတၱာတရား အေၾကာင္း
သံသယ ကင္းကင္း ယံုၾကည္ျဖစ္မယ္ မထင္ဘူး၊

သူ႕ေၾကာင့္သာ မဟုတ္ခဲ့ရင္....
ရုတ္တရက္ဆို မသိနိုဳင္တဲ့
လူ႕ယဥ္ေက်း ပဥစလက္
တေစ့တေစာင္းလည္း ေရွာင္တိမ္းတတ္မယ္ မထင္ဘူး။

သူ႕ေၾကာင့္သာ မဟုတ္ခဲ့ရင္...
အဆုတ္ အတက္ျမန္တဲ့
ေလာကရဲ႕ ဒီေရလိႈင္းေတြၾကား
အန္တုစိတ္ႏွင့္ ျပန္ခုခံျဖစ္မယ္မထင္ဘူး။

သူ႕ေၾကာင့္သာ မဟုတ္ခဲ့ရင္...
ေသခ်ာတယ္....
အရင္လို ငိုခ်င္ရက္ လက္တို႕ ခံစားခ်က္ေတြႏွင့္
အရာရာကို လိုခ်င္လ်က္ စြန္ ့လြတ္
တဖက္သတ္ အရွံုဳး ေပးမွဳေတြထဲ ပဲ ကိုယ္္......
အခုအခ်ိန္ထိ ေသြးေအး သတၱ၀ါ တစ္ေကာင္ ျဖစ္ေန ဦးမယ္ ဆိုတာ....

အိမ္မက္မက္တတ္သူမ်ား ...တမ္းတတတ္သူမ်ားသို ့

မာယာေတြပါ

မင္းဆံပင္ထက္ပိုၿပီး
ရႈပ္ေထြးမ်ားျပားတဲ႕့
မာယာအတတ္ေတြကို
ဘယ္သူကဘယ္သူ႕ကို
ဘယ္ေခတ္တည္းက
လက္ဆင့္ကမ္းလိုက္သလဲ၊

တကယ္ေတာ႕......တို့အားလံုး
မာယာေတာမွာေမ်ာခဲ႔ၾက
မာယာေတာမွာေမာခဲ့ၾက
ခဏခဏဆိုသလိုပ၊

ခြဲခဲ႔ၾကခြာခဲ႕ၾက
မာယာအနႏၱနဲ႕လူျဖစ္ခဲ႕ၾက
တကယ္ေတြးၾကည္႕ယင္
ဘယ္ေလာက္ခံျပင္းစရာေကာင္းလိုက္လဲလို႕
စဥ္းစားတိုင္းရင္နာယံုကလြဲလို႕

ဘာတတ္ႏိုင္ခဲ႕လို႕လဲ
တကယ္ေတာ႕မာယာေတာမွာ
ေမာခဲ႕ေပါင္းလဲမ်ားၿပီ
ေထာင္စုႏွစ္တခုမက
ရွိေနခ႕ဲမလားပဲ၊

တကယ္ပဲ ကဲကိုကဲတယ္
အၿမဲလဲလြဲခဲ႕တယ္
၀ကၤဘာမာယာေတာမွာ
ရင္နာကာေျပာခ်င္ေပမယ္႕
နင႕္တခါျမင္ရဖို႕အေရး

မာယာပရပြအေတြးေတြမွာ
ငါဟာတဘ၀ေပးဆပ္
အရာရာဟာခ်ည္ေႏွာင္ရစ္ပတ္။ ။

Wednesday, December 19, 2007

ငါရွိေနခဲ့တယ္

အနာဂတ္ကုိလည္း
ၾကိဳမတြက္ဘူး
အတိတ္ကုိလည္း မတူးဆြဘူး
ငါကလက္ရွိအေနအထားေလးမွာ
နင့္ေၾကာင့္ေနေပ်ာ္တတ္လာခဲ့တာ ။။
နင့္ကုိခ်စ္တဲ့စိတ္ေတြနဲ႕
ငါ့ကုိငါေတာင္ မမွတ္မိေလေတာ့
ငါ့ရင္ခြင္ၾကားက
နင့္ပံုရိပ္ေတြက
ငါ့ကုိယ္ပြားေတြလုိ ျဖစ္ေနခဲ့ျပီ ။။
အဆံုးသတ္မယ့္ ကဗ်ာတပုဒ္ပါ
စာလုံးေပါင္းေတြ မွားႏုိင္ေပမယ့္
ခံစားခ်က္ကေတာ့ သတ္ပံုအမွန္ပါပဲ ။
၀ါက်ေတြမွာ
သဒၵါမွားရင္မွားမယ္
ရင္ခုန္သံကေတာ့ အထားအသုိမလြဲဘူး ။
ရုိးသားမွူေတြနဲ႕
လုံလုံျခံဳျခံဳ ၀တ္ရံုေပးထားတယ္၊
အယူခံ၀င္တယ္ပဲဆုိဆုိ
ေျဖာင့္ခ်က္ေပးတယ္ပဲ
ေျပာေျပာအဲ့ဒီမွာနင္မရွိတဲ့
ေန႕ရက္ေတြေရာနင္ရွိခဲ့တဲ့ ေန႕ရက္ေတြေရာ
အစီအစဥ္တက်ရွိေနတာကုိ
နင္ေတြ႕လိမ့္မယ္။။

Sunday, December 16, 2007

လြမ္းလက္စ

ေမရယ္ မေမ႕ဘူးပဲထား
ေဆာင္းေရာက္ၿပီေနာ္ . . .
လြမ္းလက္စမွမကုန္ေသးခင္လာျပန္ၿပီ
ႏွင္းေငြ႕ေတြမိုးေတြသည္းလို႕ေကာင္းေနတုန္း
ၿဗဳန္း..ဆိုေဆာင္းေရာက္လာတယ္...........

ျမဴေတြေထာင္းလေမာင္းထေအာင္ဆိုင္းလွ
မႈိင္းညိဳ႕ညိဳ႕ဟိုေတာတန္းျဖတ္သန္းဖို႕ႀကံခဲ႕စဥ္က
ေနရာမေရြးတဲ႕အလြမ္း
သူကပဲတပန္းသာေရာ႕သလား

အေမးမ်ားစြာအေတြးတရား........
အစဥ္မွာ....ေဘးမမ်ားခ်င္တာလဲပါရဲ႕
နႏၱသူရိယ..အမတ္ႀကီးေရးတဲ႕
\"သူတည္းတေယာက္\".....အစခ်ီတဲ႕
မ်က္ေျဖလကၤာကေရာရင္ကိုတိုက္စားခဲ႕ေလသလား.......

အမွတ္မ်ားစြာ.....ရင္ခြင္မွာ
စုရတနာလိုဥထားတဲ႕
ေစညႊန္ရာကိုေရာ္ရမ္းမွန္းဆ....
တမ္းတရတာအႀကိမ္ႀကိမ္ပါပဲ.......

ေထာင္းလေမာင္းေၾကတဲ႕
ေဆာင္းေပါင္းလည္းမနည္းေတာ႕
ခပ္ေပါ႕ေပါ႕ေလးေတြးရယင္ေလ
လြမ္းေနခ်င္ေသးတယ္ ..

Wednesday, October 24, 2007

Do u Have a Boyfriend or Girlfriend

Story I

E: Do u have a boyfriend?
C: I have.
E: Is he working Locally?
C: No. He is working Overseas.
E: Sorry, my company cannot employ u !
C: Why?
E: U will not be able to settle down here permanently. And my Company don't
want to pay extra expenses on the Overseas calls just because of u.


Story II

E: Any girl friends?
C: No.
E: So far chased any before?
C: Have, but not successful.
E: Ever think of getting a job first then start looking for a girlfriend?
C: Career is first priority. Currently didn't want to consider This personal
issue.
E: Sorry, my company cannot employ u.
C: Why?
E: You are lacking of P.R skills and confidence!!



Story III

E: Any girlfriends?
C: Yes.
E: Is she pretty?
C: Not quite.
E: Sorry, my company cannot employ you.
C: Why? Will this affect your company's reputation?
E: No, it does not affect the company's reputation but because My company is
dealing with arts, our company requested an artist.


Story IV


E: Any girlfriends?
C: Yes.
E: Is she pretty?
C: yes
E: Is she your first lover?
C: Yes.
E: Sorry, we can't employ you because you lack of fighting spirit.



Story V


E: Any girlfriends?
C: Yes.
E: Is she your first lover?
C: No. Have a few already.
E: Sorry, my company cannot employ you because you are a "grasshopper" ! (Job
hoper lah!)



Story VI

E: Any boyfriends?
C: Yes.
E: Is he rich?
C: No.
E: Then sorry, my company cannot employ you because our Company is dealing
with money and you will seduce.

Story VII

E: Any boyfriends?
C: Yes.
E: Is he rich ?
C: Yes, very rich.He owns a company.
E: Sorry, we cannot employ you because your boyfriend don't Even want to
employ you, neither do we!
C: But,...... there is no position in his company.
E: Then,..... what is your qualification?
C: Secretary!
E: Sorry, we still cannot employ you because your prettiness Will affect
your managers' working spirits.
C: But,...... I am not pretty at all.
E: It is even worse because my managers will not be interested In you!!

Newton`s Law Of Love

NEWTON IN ROMANTIC MOOD..............


Universal Law Of Love:

" Love Can Neither Be Created Nor Be Destroyed; Only It Can Transfer From
One Girlfriend To Another Girlfriend With Some Loss Of Money "



First Law Of Love:

" A Boy In Love With A Girl, Continue To Be In Love With Her And A Girl
In Love With A Boy, Continue To Be In Love With Him, Until Or Unless
Any External Agent(Brother Or Father Of The Gal) Comes Into Play And
Break The Legs Of The Boy. "



Second Law Of Love:

" The Rate Of Change Of Intensity Of Love Of A Girl Towards A Boy Is
Directly Proportional To The Instantaneous Bank Balance Of The Boy And
The Direction Of This Love Is Same To As Increment Or Decrement Of The
Bank Balance. "



Third Law Of Love:

" The Force Applied While Proposing A Girl By A Boy Is Equal And Opposite
To The Force Applied By The Girl While Slapping."

Man & Woman

Men and Women
~Some Interesting Facts~


A man will pay $2 for a $1 item he wants.
A woman will pay $1 for a $2 item that she doesn't want


A woman worries about the future until she gets a husband.
A man never worries about the future until he gets a wife.


A successful man is one who makes more money than his wife can spend.
A successful woman is one who can find such a man.


To be happy with a man you must understand him a lot and love him a little.
To be happy with a woman you must love her a lot and not try to understand her at all.


Married men live longer than single men.
But married men are a lot more willing to die.


Any married man should forget his mistakes.
No sense two people remembering the same thing


Men wake up as good-looking as they went to bed.
Women somehow deteriorate during the night.


A woman marries a man expecting he will change, but he doesn't.
A man marries a woman expecting that she won't change and she does.


A woman has the last word in any argument.
Anything a man says after that is the beginning of a new argument.

Software Engineer Husband & his Wife

Husband - hey dear, I am logged in.

Wife - would you like to have some snacks?
Husband - hard disk full.

Wife - have you brought the saree.
Husband - Bad command or file name.

Wife - but I told you about it in morning
Husband - erroneous syntax, abort, retry, cancel.

Wife - hae bhagwan !forget it where's your salary.
Husband - file in use, read only, try after some time.

Wife - at least give me your credit card,
i can do some shopping.
Husband - sharing violation, access denied.

Wife - i made a mistake in marrying you.
Husband - data type mismatch.

Wife - you are useless.
Husband - by default.

Wife - who was there with you in the car this morning?
Husband - system unstable press ctrl, alt, del to
Reboot.

Wife - what is the relation between you & your
Receptionist?
Husband - the only user with write permission.

Wife - what is my value in your life?
Husband - unknown virus detected.

Wife - do you love me or your computer?
Husband - Too many parameters.

Wife - i will go to my dad’s house.
Husband - program performed illegal operation, it will
Close.

Wife - I will leave you forever.
Husband - close all programs and log out for another User.

Wife - it is worthless talking to you.
Husband - shut down the computer.

Wife - I am going
Husband - Its now safe to turn off your computer

Thursday, October 18, 2007

Why wedding ring should put on the fourth finger ??


Why wedding ring should put on the fourth finger ??

Pls follow the below step, really god make this a miracle


1. Firstly, show your palm, centre finger bend and put together back to back
2. Secondly, the rest 4 fingers tips to tips
3. Games begin, follow the below arrangement, 5 fingers but only 1 pair cannot split
4. Try to open your thumb, the thumb represent parents, it can be open because all human does go thru sick and dead. Which is our parents will leave us one day

Wednesday, October 17, 2007

50 Things everyone Should Know

1 The word "queue" is the only word in the English language that is still pronounced the same way when the last four letters are removed.

2 Beetles taste like apples, wasps like pine nuts, and worms like fried bacon.

3 Of all the words in the English language, the word 'set' has the most definitions!

4 What is called a "French kiss" in the English speaking world is known as an "English kiss" in France.

5 "Almost" is the longest word in the English language with all the letters in alphabetical order.

6 "Rhythm" is the longest English word without a vowel.

7 In 1386, a pig in France was executed by public hanging for the murder of a child.

8 A cockroach can live several weeks with its head cut off!

9 Human thigh bones are stronger than concrete.

10 You can't kill yourself by holding your breath1.

11 There is a city called Rome on every continent.

12 It's against the law to have a pet dog in Iceland!

13 Your heart beats over 100,000 times a day!

14 Horatio Nelson, one of England's most illustrious admirals was throughout his life, never able to find a cure for his sea-sickness.

15 The skeleton of Jeremy Bentham is present at all important meetings of the University of London.

16 Right handed people live, on average, nine years longer than left-handed people.

17 Your ribs move about 5 million times a year, everytime you breathe!

18 The elephant is the only mammal that can't jump!

19 One quarter of the bones in your body, are in your feet!

20 Like fingerprints, everyone's tongue print is different!

21 The first known transfusion of blood was performed as early as 1667, when Jean-Baptiste, transfused two pints of blood from a sheep to a young man.

22 Fingernails grow nearly 4 times faster than toenails! Most dust particles in your house are made from dead skin!

23 The present population of 5 billion plus people of the world is predicted to become 15 billion by 2080.
24 Women blink nearly twice as much as men.

25 Adolf Hitler was a vegetarian, and had only ONE testicle.

26 Honey is the only food that does not spoil. Honey found in the tombs of Egyptian pharaohs has been tasted by archaeologists and found edible.

27 Months that begin on a Sunday will always have a "Friday the 13th."

28 Coca-Cola would be green if colouring weren't added to it.

29 On average a hedgehog's heart beats 300 times a minute.

30 More people are killed each year from bees than from snakes.

31 The average lead pencil will draw a line 35 miles long or write approximately 50,000 English words.

32More people are allergic to cow's milk than any other food.

33Camels have three eyelids to protect themselves from blowing sand.

34 The placement of a donkey's eyes in its' heads enables it to see all four feet at all times!

35The six official languages of the United Nations are: English, French, Arabic, Chinese, Russian and Spanish.

36 Earth is the only planet not named after a god.

37 It's against the law to burp, or sneeze in a church in Nebraska, USA.

38 You're born with 300 bones, but by the time you become an adult, you only have 206.

39 Some worms will eat themselves if they can't find any food!

40 Dolphins sleep with one eye open!

41 It is impossible to sneeze with your eyes open.

42 The worlds oldest piece of chewing gum is 9000 years old!

43 The longest recorded flight of a chicken is 13 seconds.

44 Queen Elizabeth I regarded herself as a paragon of cleanliness. She declared that she bathed once every three months, whether she needed it or not.

45 Slugs have 4 noses.46 Owls are the only birds who can see the colour blue.

47 A man named Charles Osborne had the hiccups for 69 years!

48 A giraffe can clean its ears with its 21-inch tongue!

49 The average person laughs 10 times a day!

50 An ostrich's eye is bigger than its brain.

Life together

One fine day, an old couple around the age of 70, walks into a lawyer's office.
Apparently, they are there to file a divorce.
Lawyer was very puzzled, after having a chat with them, he got their story....
This couple had been quarreling all their 40 over yrs of marriage nothing ever seems to go right.

They hang on because of their children, afraid that it might affect their up-bringing. Now, all their children have already grown up, have their own family, there's nothing else the old couple have to worry about, all they wanted is to lead their own life free from all these years of unhappiness from their marriage, so both agree on a divorce....

Lawyer was having a hard time trying to get the papers done, because he felt that after 40 yrs of marriage at the age of 70, he couldnt understand why the old couple would still want a divorce..

While they were signing the papers, the wife told the husband..
"I really love u, but i really cant carry on anymore, I'm sorry.."
"Its o.k, i understand.." said the husband. Lookin at this, the lawyer suggested a dinner together, just 3 of them, wife thought, why not, since they are still gonna be friends..

At the dining table, there was a silence of awkwardness.
The first dish was roasted chicken, immediately, the old man took the drumstick for the old lady.."take this, its your favourite.."

Looking at this, the lawyer thought maybe there's still a chance, but the wife was frowning when she answer.."
This is always the problem, you always think so highly of yourself, never thought about how I feel, dont you know that i hate drumsticks?"

Little did she know that, over the years, the husband have been trying all ways to please her, little did she know that drumsticks was the husband's favourite. Little did he know that she never thought he understand her at all, little did he know that she hates drumsticks even though all he wants is the best for her.

That night, both of them couldnt sleep, toss and turn, toss and turn...after hours, the old man couldnt take it anymore, he knows that he still loves her, and he cant carry on life without her, he wants her back, he wants to tell her, he is sorry, he wanted to tell her "i love you"...

He picks up the phone, starting dialing her number....ringing never stops..he never stop dialing....

On the other side, she was sad, she couldn’t understand how come after all these years, he still doesnt understand her at all, she loves him a lot, but she just cant take it anymore....phone's ringing, she refuses to answer knowing that its him..."what's the point of talking now that its over...i have ask for it and now i wanna keep it this way, if not i will lose face.."she thought...still ringing...she have decided to pull out the cord...

Little did she remember, he have heart problems...

The next day, she received news that he had passed away...she rushed down to his apartment, saw his body, lying on the couch still holding on to the phone...he had a heart attack when he was still trying to get through her phone line....

As sad as she could be...she will have to clear his belongings...when she was looking thru the drawers, she saw this insurance policy, dated from the day they got married, with the beneficiary being her... And together in those file, there was this note...

"To my dearest wife, by the time you're reading this, I'm sure I'm no longer around, I bought this policy for you, though the amount is only $100k, I hope it will be able to help me continue my promise that i have made when we got married, I might not be around anymore, I want this amount of money to continue taking care of you, just like the way I will if I could have live longer. I want you to know I will always be around, by your side... I love you"

Thursday, September 27, 2007

Piao!!

Piao

Template Design | Elque 2007